سناتور دموکرات «کریس مورفی» عضو کمیته روابط خارجی سنای آمریکا در سیزدهمین روز از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران بشدت به دونالد ترامپ برای این حمله و اظهارات متناقض و هزینه ‌های سنگین این جنگ تاخت و گفت: این یک فاجعه تمام‌عیار بوده و مسوول آن ترامپ است.

دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در حالی که به دلیل حمله مشترک با اسرائیل به ایران، تحت فشار افکار عمومی به ویژه در داخل این کشور قرار دارد، تیم ملی فوتبال ایران را هم تهدید کرد.

رئیس جمهوری آمریکا گفت: حالا قصد داریم نگاه بسیار جدی به تنگه داشته باشیم؛ تنگه در وضعیت بسیار خوبی برای ما است. ما تمام قایق‌های آنها را از کار انداخته‌ایم. آنها تعدادی موشک دارند، اما نه خیلی زیاد. فکر می‌کنم ما در وضعیت بسیار خوبی هستیم.

لاریجانی خطاب به ترامپ تصریح کرد: رهایتان نمی‌کنیم تا خطای خود را بپذیرید و تاوان آن را بدهید.

ترامپ، در مقام یک سیاست‌مدار پوپولیست، می‌داند که آمریکای گرفتار در بی‌اعتمادی نهادی، بیش از هر چیز به «دشمن مشترک ولو فرضی» نیاز دارد تا احساس انسجام را باز یابد. از همین‌روست که ایران را به صحنه تهدید بازگردانده تا ضعف‌های داخلی آمریکا را به یک خطر بیرونی پیوند بزند و خود را ناجی امنیت ملی معرفی کند.

تارنمای شبکه خبری سی‌ان‌ان امروز (پنجشنبه) نوشت که از زمان آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، شاخص سهام سقوط کرده، بازده اوراق قرضه ناشی از ترس سرمایه‌گذاران افزایش داشته و ارزش دلار آمریکا بر خلاف سیاست پولی دولت، رشد داشته که هر سه با اهداف اقتصادی رئیس جمهوری آمریکا در تضاد است.

دبیر شورای عالی امنیت ملی تاکید کرد که اگر ترامپ برق ایران را هدف قرار دهد کل منطقه دچار خاموشی می‌شود.

تحلیلگر بحرینی با اشاره به تداوم جنایات و اقدامات ترامپ دمدمی مزاج و نتانیاهو جنایتکار علیه ایران و کشورهای عربی و اسلامی خواستار اتحاد و همدلی میان کشورهای عربی و اسلامی برای درهم کوبیدن هژمونی آمریکا و اسرائیل شد.

ترامپ که خود را ناجی اقتصاد آمریکا و کاهش‌دهنده هزینه‌های انرژی معرفی می‌کرد، حالا در آستانه انتخابات میاندوره‌ای با کابوسی به نام بنزین 3.5 دلاری مواجه شده است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد یکی از اصلی‌ترین دلایل پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات 2024، وعده‌های او برای کاهش هزینه‌های انرژی و کنترل قیمت بنزین […]

موضع اخیر دونالد ترامپ درباره احتمال تغییر نقشه ایران پس از جنگ، بار دیگر مسأله‌ای بنیادین را پیش روی همه نیروهای سیاسی و اجتماعی کشور قرار داده است: حفظ تمامیت ارضی ایران. وقتی چنین موضعی به شکل صریح و علنی بیان می‌شود، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک تحلیل یا پیش‌بینی سیاسی دانست. در این شرایط، جای تردید، حدس و گمان یا تفسیرهای خوش‌بینانه باقی نمی‌ماند.