مته فردریکسن، نخست وزیر دانمارک، تاریخ 24 مارس (4 فروردین 1405) را برای برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام اعلام کرد. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که تنش با آمریکا بر سر مسئله گرینلند و اظهارات دونالد ترامپ همچنان به عنوان یک موضوع کلیدی در سیاست داخلی دانمارک باقی مانده است.

ماجراجویی‌های اخیر دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در منطقه و ایجاد وحشت از تبعات آن برای اسرائیل، باعث خسارت‌های چند میلیاردی بورس تل آویو شده است.

رویترز گزارش داد که ادعای دونالد ترامپ درباره نزدیک بودن توانایی ایران برای هدف قرار دادن خاک آمریکا در گزارش‌های اطلاعاتی ایالات متحده تایید نشده و اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد. این موضوع استدلال ترامپ برای حمله احتمالی به ایران را با تردید مواجه کرده است.

ترامپ سیاست خارجی آمریکا را از مسیر نهادهای رسمی خارج کرده و به حلقه‌ای محدود و معتمد سپرده است؛ مدلی مبتنی بر معامله‌گری، توافق‌های سریع و دیپلماسی شخصی که می‌کوشد بن‌بست‌های غزه، ایران و اوکراین را با «اول بله را بگیر» بشکند.

ونس می‌گوید جنگ با ایران محدود و کنترل‌پذیر است تا کنگره نترسد و اختیارات جنگی رئیس‌جمهور بسته نشود؛ اما هشدار رهبر نقلاب کاملاً معتبر است: هر حمله محدود آمریکا، منطقه را به سمت جنگ گسترده می‌برد. انتقال اطلاعات غلط جنگ‌طلبان به ترامپ می‌تواند واشنگتن را وارد محاسبه‌ای خطرناک کند.

برخی مقام‌های دولت امیدوارند حمله، تهران را به عقب‌نشینی هسته‌ای وادارد؛ اما تردیدهای جدی درباره پیامدها و اثربخشی آن وجود دارد.

گزارش‌ها حاکی است که در صورت آغاز حمله از سوی اسرائیل، واکنش ایران می‌تواند زمینه سیاسی مناسب‌تری برای ورود آمریکا به درگیری فراهم آورد.

بدر البوسعیدی، وزیر امور خارجه عمان، امروز در واشنگتن با جی‌دی ونس معاون ترامپ و دیگر مقامات آمریکایی درباره ایران دیدار می‌کند. این دیدار در چارچوب تلاش‌ها برای جلوگیری از وقوع جنگ آمریکا علیه ایران و پس از پیشرفت قابل‌توجه مذاکرات غیرمستقیم تهران و واشنگتن انجام می‌شود.

مصاحبه اخیر جی‌دی ونس درباره تبعات جنگ با ایران، بیش از آنکه نشانه تصمیم قطعی واشنگتن باشد، تلاشی برای پنهان کردن عدم‌قطعیت‌های بزرگ در گزینه حمله نظامی است؛ آن هم در شرایطی که مذاکرات ژنو جلو رفته و کنگره به‌دنبال محدودسازی اختیارات جنگی رئیس‌جمهور است.

دونالد ترامپ شاید هرگز رئیس‌جمهور نمی‌شد اگر واکنش‌های منفی به جنگ عراق که اعتماد به رهبران نظام را از بین برد، نبود. بنابراین، طعنه‌آمیز است که او در حال تقلید از برخی مواضع لفاظانه و محاسبات اشتباه استراتژیک باشد که بوش را پس از سال 2003 به فاجعه در خاورمیانه سوق داد.