نورنیوز-گروه بین الملل: مجله فارن پالیسی در تحلیلی نوشت: صبح روز ۱۵ ژوئن(۲۵ خرداد) یک هواپیمای مسافربری با تیم ملی فوتبال مردان ایران از تیخوانا در مکزیک به پرواز درخواهد آمد، پس از ۵۵ دقیقه پرواز به سمت شمال در فرودگاه بینالمللی لسآنجلس در ایالت کالیفرنیا به زمین خواهد نشست. بازیکنان سپس به ورزشگاه سوفای در اینگلوود منتقل میشوند تا همان شب نخستین دیدار خود در جام جهانی را برابر نیوزیلند برگزار کنند.
اما پس از به صدا درآمدن سوت پایان بازی، آنها دوباره به تیخوانا بازخواهند گشت؛ زیرا دولت آمریکا تنها اجازه داده است که محل اقامت شبانه این تیم در مکزیک باشد. همین روند ۶ روز بعد برای دیدار مرحله گروهی برابر بلژیک و پنج روز پس از آن برای مسابقه با مصر در سیاتل نیز تکرار خواهد شد.
چیدمان جغرافیایی مسابقات ایران در این جام جهانی ــ سه بازی در خاک آمریکا و اقامت تمام شبها در مکزیک ــ در اواخر ماه مه و طی مجموعهای از تماسهای تلفنی میان مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال ایران کلودیا شینبائوم رئیسجمهور مکزیک، و مسئولان فدراسیون بیناللی فوتبال تعیین شد. دلیل این وضعیت آن بود که دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا، تصمیمی بیسابقه گرفت و حضور شبانه تیم ملی ایران در خاک ایالات متحده را ممنوع کرد.
فارن پالیسی نوشت: پیش از این نیز سیاست بر جغرافیای جام جهانی اثر گذاشته بود، اما هرگز به این شکل. در برخی موارد، تیمهای میهمان از حضور در قلمرو کشور میزبان خودداری کردهاند. اتحاد جماهیر شوروی در نوامبر ۱۹۷۳(آذر ۱۳۵۳) مشهورترین نمونه این اقدام بود.
در شرایط فعلی نیز خودداری دولت ترامپ از اجازه دادن به اقامت شبانه ایرانیها در خاک آمریکا، چالشی جدی برای فدراسیون بینالمللی فوتبال ایجاد کرده و سابقهای خطرناک در جهت سیاسیکردن فوتبال جام جهانی بر جای میگذارد.
جام جهانی، مسابقه میان ملتهاست و بس. در فوتبال نه تیم پناهندگان جام جهانی وجود دارد و نه تیمی متشکل از بازیکنان ایرانی مقیم خارج بدون پرچم ملی. در این ساختار، غیبت یک کشور دقیقا به معنای غیبت آن کشور است و آثار آن فوراً در جدول مسابقات نمایان میشود.
شورای روابط خارجی آمریکا یادآور شده است که در طول تاریخ جام جهانی، کمتر از ۱۰ کشور پس از کسب سهمیه از حضور در مرحله نهایی انصراف دادهاند و هر یک از این غیبتها خلایی آشکار در رقابتها ایجاد کرده که نهاد برگزارکننده ناچار به جبران آن شده است.
در این تحلیل آمدهاست: سابقهای که اکنون ایجاد شده، احتمالا از یاد میزبانان آینده با گرایشهای کمتر دموکراتیک نخواهد رفت. اختلافات عربستان سعودی با ایران، یمن و امارات متحده عربی ممکن است تا زمان میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴ همچنان ادامه داشته باشد. همچنین، برخلاف تشویقهای اخیر ترامپ بعید به نظر میرسد ریاض تا آن زمان رژیم اسرائیل را به رسمیت شناخته باشد.
جام جهانی که در آن یک تیم برای انجام مسابقاتش ناچار باشد از مرزهای بینالمللی عبور کند، به اندازه کافی عجیب است؛ اما اگر تعداد این تیمها به دو یا سه تیم برسد، آنگاه با صحنهای کاملا نمایشی از بینظمی سیاسی در قلب بزرگترین رویداد فوتبال جهان روبهرو خواهیم بود.