پژوهشگران کرهجنوبی سامانهای متشکل از هفت حلقه بیسیم طراحی کردهاند که با استفاده از حسگرهای حرکتی و هوش مصنوعی میتواند حرکات دست در زبان اشاره را با دقت حدود 88 درصد به متن تبدیل کند؛ فناوریای که میتواند گامی مهم برای کاهش موانع ارتباطی ناشنوایان باشد.
نورنیوز- گروه اجتماعی: وبگاه تِکاِکسپلور در گزارشی آورده است: این فناوری میتواند حرکات دست را با دقت حدود ۸۸ درصد به متن تبدیل کند و گامی بزرگ برای رفع موانع ارتباطی میان ناشنوایان و دیگران بردارد.
زبان اشاره برای بسیاری از ناشنوایان، تنها وسیله ارتباطی است. این زبان فراتر از یک مجموعه حرکات ساده، زبانی پیچیده با ساختار و دستور زبان خاص خود است؛ همین امر ارتباط افراد ناشنوا با کسانی که زبان اشاره نمیدانند را دشوار میکند.
بر اساس آمار فدراسیون جهانی ناشنوایان، بیش از ۳۰۰ زبان اشاره مختلف در جهان استفاده میشود.
هفت حلقه بیسیم برای ترجمه زبان اشاره
دانشمندان کره جنوبی سامانه جدیدی به نام WRSLT ساختهاند که از هفت حلقه کوچک تشکیل شده است. این حلقهها روی انگشتان خاصی قرار میگیرند. هیچ سیمی بین حلقهها وجود ندارد و کاربر در انجام حرکات دست، کاملاً آزاد است و محدودیتی ندارد.
در هر حلقه یک حسگر حرکت (شتابسنج) تعبیه شده است. این حسگر از همان نوعی است که در گوشیهای هوشمند باعث میشود صفحه نمایش هنگام چرخش گوشی بچرخد.
وقتی فرد در حالی که حلقهها را در انگشتان خود دارد انگشتانش را حرکت میدهد، حسگرهای درون حلقهها جهت انگشتان (نسبت به جاذبه زمین) را اندازه میگیرند و مسیر حرکت دست را ثبت میکنند. این اطلاعات از طریق بلوتوث به تلفن هوشمند یا رایانه فرستاده میشود و هوش مصنوعی حرکات را به متن تبدیل میکند.
آموزش سامانه و دقت آن
سامانه WRSLT ابتدا روی یک گروه از کاربران آموزش داده شد. سپس برای اطمینان از عملکرد صحیح، روی گروه دیگری از کاربران که قبلاً آن را ندیده بودند، آزمایش شد. نتایج این آزمایش نشان داد:
دقت تشخیص زبان اشاره بینالمللی (ISL) ۸۸.۵ درصد است؛
دقت تشخیص زبان اشاره آمریکایی (ASL) ۸۸.۳ درصد است.
این سامانه در حال حاضر قادر است ۱۰۰ کلمه در زبان اشاره آمریکایی و ۱۰۰ کلمه در زبان اشاره بینالمللی را تشخیص دهد.
گامهای بعدی
گروه پژوهشی قصد دارد در ادامه کار خود، حلقهها را کوچکتر کند تا استفاده از آنها راحتتر شود. همچنین میخواهد دامنه واژگان قابل تشخیص را افزایش دهد و زبانهای اشاره بیشتری را به سامانه خود اضافه کند. هدف نهایی این است که این فناوری در آینده بتواند طیف وسیعتری از کاربران ناشنوا را پوشش دهد.
جزئیات این مطالعه در مجله سایِنس اَدوَنسِز/ Science Advances منتشر شده است