نورنیوز-گروه سیاسی: بمبهایی که در جنگ جهانی دوم روی دو شهر هیروشیما و ناکازاکی در ژاپن در آگوست ۱۹۴۵ پرتاب شدند و دلیل استفاده از آنها تسریع در پایان جنگ جهانی دوم و جلوگیری از تلفات بیشتر اعلام شد. مقامات امریکایی بر این باور بودند که حمله به ژاپن با بمب اتم میتواند به سرعت تسلیم این کشور را به همراه داشته باشد و از یک حمله زمینی بزرگ و پرهزینه جلوگیری کند. حالا کارمند اسراییل اینترنشنال به ترامپ توصیه میکند در جنگ مقابل ایران و برای تسریع در پیروزی مدنظرش، از بمب اتم استفاده کند و بلکه فراتر از ترومن «ترومن پلاس» هم حرکت کند. اگر بخواهیم یک واحد اطلاعرسانی و پخش برنامه را «رسانه» بنامیم حتما باید از اصولی حرفهای شامل صداقت، بیطرفی، احترام به اصول بنیادین حقوق بشر و ترویج گفتوگو و درک متقابل نام ببریم. اصولی که باید بر یک مختصات انسانی و کارکردهای حقوق بشری استوار بوده و از هرگونه ترویج خشونت، جنگ، ایجاد رعب و وحشت و کینهآفرینی به دور باشد. اصولی که نام رسانه را از یک بنگاه پخش صدا و تصویر صرف متمایز میکند. متاسفانه در حال حاضر شاهدیم شبکههایی همچون اینترنشنال، منوتو، صدای امریکا و بیبیسی، نه تنها نقش رسانهای خود را فراموش کرده، بلکه در بسیاری مواقع با استفاده از زبان تحریکآمیز و گزینشی، نه تنها اصول حرفهای خبر را زیر پا گذاشته، بلکه به تشدید بحرانها و تنشها در منطقه دامن زدهاند. شبکه تروریستی اینترنشنال، یک روز به ارایه روشهایی برای کودتا و جنگ خیابانی و چگونگی کشتار مردم توسط یکدیگر میپردازد و روزی دیگر در جهت گسترش جنگ، اعلام مرتب نقاط پیشنهادی برای حمله ارتش اسراییلی- امریکایی، مصاحبه با کارشناسان بیوطن، جنگطلب یا صهیونیستی، توجیه حمله به دانشگاه، انستیتوهای تحقیقاتی، پالایشگاه و پارس جنوبی و صنایع فولادی و هر زیرساختی برای یادآوری عبارت خود-درآوردی «مداخله بشردوستانه» فعالیت میکند. اکنون نیز به نقطه طلایی خود که همانا آرزوی این صدای بیگانه و ویرانیطلب - یعنی نابودی کل ایران و ایرانیان است - رسیده و پیشنهاد استفاده از بمب اتم را مطرح میکند! سرانجامی که اصلا از چنین شبکههایی دور از انتظار نیست. بر اساس میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فرد حق آزادی بیان دارد، اما این حق باید با مسوولیت همراه باشد. ماده ۲۰ این میثاق تصریح میکند که «هر گونه تبلیغ برای جنگ یا دعوت به نفرت ملی، نژادی یا مذهبی که منجر به خشونت یا تحریک به تبعیض باشد، باید ممنوع باشد.» همچنین اعلامیه جهانی حقوق بشر در ماده ۱۹ بر اهمیت آزادی بیان تاکید دارد، اما همچنین به مسوولیتهای مرتبط با آن اشاره میکند.شورای اروپا نیز در مصوبات خود بر لزوم جلوگیری از ترویج خشونت و نفرت تاکید کرده است.تمامی قواعد بینالمللی بر محدودیتهای آزادی بیان به جلوگیری از خشونت، جنگطلبی، کشتار کودکان و ترویج نفرت و مرگطلبی تاکید داشته و هر گونه حرکت خلاف این قواعد حقوق بشری را مخالف با اصول حرفهای رسانه و خبرنگاری میدانند. هر چند بر این باورم شبکههایی مانند اینترنشنال و منوتو هرگز نام رسانه بر خود نگرفتند و کارمندان آنها مزدورانی بیش نیستند، اما برایم جای تعجب است که حتی در ظاهر و به شکل صوری هم شده تلاشی در جهت معرفی خود به عنوان یک رسانه حرفهای نکردند. ترویج خشونت و نفرت توسط رسانهها میتواند تبعات جدی برای جامعه داشته باشد. این نوع شبکهها با ایجاد فضای خصمانه و شستوشوی مغزی مخاطب خود و تقسیم جامعه به گروههای «ما» و «آنها»، نه تنها اعتماد عمومی را کاهش میدهند، بلکه میتوانند بروز ناآرامیهای اجتماعی و سیاسی و جنگهای خیابانی را دامن زده و در ایجاد تنشهای قومی و مذهبی نیز نقش موثری ایفا کنند.آنچه اکنون در شبکههایی اینچنین شاهد آن هستیم ترویج و ترغیب نسلکشی و جنایات جنگی توسط دشمن متخاصم علیه ملت ایران است که میتواند دلیلی محکم برای پیگیری حقوقی از سوی افراد و نهادهای بینالمللی حقوق بشر، برای تعطیلی این شبکهها و محاکمه صاحبان و کارمندان آنها باشد.
اعتماد