با افزایش تنش ها در منطقه، ایالات متحده کوشید ایران را به عنوان مقصر این رخدادها قلمداد کند تا بتواند در کنار اعمال فشار حداکثری، ایران را در سطح منطقه نیز منزوی ساخته و علیه آن در منطقه ائتلاف دریایی ایجاد کند.
نورنیوز ـ گروه سیاسی: در مقاله جدید عباس اصلانی پژوهشگر مرکز مطالعات استراتژیک که در وب سایت «والدای کلاب» منتشر شده، آمده است؛ پیش بینی می شود ایران، روسیه و چین به زودی مانور دریایی مشترک را در دریای عمان و شمال اقیانوس هند برگزار کنند. علاوه بر ماهیت و چگونگی این مانور، زمان بندی آن نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مانور نظامی ایران، چین و روسیه ارسال پیامی واحد به دشمن و رقیب مشترکشان، ایالات متحده است.
با افزایش تنش ها در منطقه که در نتیجه حملات به نفتکش ها و تاسیسات نفتی آرامکو حاصل شده بود، ایالات متحده کوشید ایران را به عنوان مقصر این رخدادها قلمداد کند تا بتواند در کنار اعمال فشار حداکثری، ایران را در سطح منطقه نیز منزوی سازد. همچنین واشنگتن کوشید از فرصت استفاده کند تا بتواند ائتلاف دریایی علیه ایران در منطقه ایجاد کند.مقامات ایرانی با انکار هرگونه ایفای نقش در این رخدادها، تلاش کردند ابتکار عمل را در صحنه منطقه ای به دست گیرند و استراتژی امریکا را بی اثر سازند. این ابتکار عمل ها شامل دو بخش اساسی است:
1- طرح صلح هرمز که به منظور تامین امنیت و ثبات در منطقه از طریق همکاری بین ایران، عراق و شش کشور حاشیه خلیج فارس طراحی شده
2- اجرای مانور مشترک نظامی با سایر کشورها
تهران می خواهد با انجام این رزمایش مشترک پرونده ای را برای «مقاومت» در برابر فشار آمریکا مطرح کند و بگوید که استراتژی آمریکا، باوجود اینکه باری اقتصادی بر دوش ایران است، نتوانسته تهران را در ابعاد سیاسی و امنیتی منزوی کند.روسیه این همکاری را مطابق با مفهوم امنیت جمعی در خلیج فارس می داند که در ماه جولای طرحی با همین مفهوم را به سازمان ملل پیشنهاد کرد. چین نیز به عنوان بزرگترین وارد کننده نفت در جهان، برای تامین انرژی خود به امنیت خلیج فارس متکی است. این کشور در برابر هرگونه ناپایداری در خلیج فارس و تنگه هرمز آسیب پذیر است در نتیجه، پکن حاضر است هر کاری بکند تا از بروز هرگونه درگیری نظامی احتمالی بین ایران و آمریکا در منطقه بکاهد. پکن، مسکو و تهران بیش از آنکه مایل به تضعیف هژمونی آمریکا در منطقه باشند، مانع از حضور و تأثیر آن می شوند. برای ایران فرار از انزوای احتمالی و برای روسیه و چین، حضور قوی تر در منطقه سودمند است.