آیین یادبود اکبر عبدی در مسجد بلال صداوسیما برگزار شد و مسعود دهنمکی با اشاره به محبوبیت این بازیگر گفت: نام و خاطره او در گذر زمان فراموش نخواهد شد.
نورنیوز-گروه فرهنگی: طی این مراسم که با حضور خانواده این هنرمند، مدیران و مسئولان، رئیس سازمان صداوسیما، اهالی فرهنگ و رسانه و جمعی از علاقهمندان همراه بود، یاد و خاطره این بازیگر گرامی داشته شد.
شبی نیست که به یاد آقای عبدی گریه نکنم
مهران غفوریان در این مراسم ضمن اشاره به ارتباط دیرینهاش با زندهیاد اکبر عبدی گفت: سفر آخرت آقای عبدی برای شخص من مصیبت بزرگی بود. این غم را به اعضای خانواده ایشان و همه دوستان و همکارانی که عزادارشان هستند، تسلیت میگویم.
وی افزود: دست همه را میبوسم و شبی نیست که به یاد آقای عبدی گریه نکنم. نمیدانم با این غم چگونه کنار بیایم. او کسی بود که همواره در زندگی به من مشورت میداد و مسئلههای بزرگ را برایم کوچک میکرد و برایشان راهکار میداد. کاش قدر بزرگترهایی که هنوز در قید حیات هستند را بدانیم و هرازگاهی از ایشان احوالپرسی کنیم.
حضور عبدی در فیلمها باعث مسرت خاطرمان بود
مهران رجبی نیز با اشاره به خوشخلقی مرحوم اکبر عبدی اظهار کرد: بعضی آدمها وقتی در صحنه بودند، آن محیط و پشتصحنه را لذتبخش میکردند. آدمهایی چون سیروس گرجستانی، فتحعلی اویسی و اکبر عبدی در این زمینه سرآمد بودند. دوستانی که بودنشان برای شخص من انگیزه حضور در یک کار بود و همواره پس از پایان کار همه گروه ناراحت تمام شدن پروژه میشدیم. قلبمان امیدوار است که اکبرآقا جزو کسانیاست که مصداق این آیهاند: «ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ ذَلِکَ یَوْمُ الْخُلُود» یعنی کسانی که با درود وارد بهشت میشوند.
مرحوم عبدی یک شخصیت نقشآفرین بود
حسین فرحبخش، تهیهکننده تلویزیون و سینما هم طی سخنانی در این مراسم اظهار کرد: زندهیاد عبدی را قبل از وارد هنر شدن میشناختم. زمانی که در بازار بود و در کوهنوردیها مراسمی را اجرا میکرد. اولین نقش اول در یک فیلم سینمایی را در «جنجال بزرگ» به او دادم که قبل از «اجارهنشینها» تولید شد. برای یک دهه او، من و عبدالله اسکندری را سه تفنگدار مینامیدند. تمام این سالها رفاقت من و عبدی استمرار داشت.
وی افزود: خاطرهای که امروز از او به یاد دارم مربوط به زمانی است که فهمید قرار است علیرضا خمسه در فیلمی کنارش باشد و گفت: «باید دوبرابر به من پول بدهی، چون میدانم که این کار بسیار میفروشد» و ما یک برابر و نیم به او دستمزد دادیم. عبدی در هنر ایران چیزی داشت که در ایران و شاید جهان نداریم و آن این بود که نقشآفرین بود و چیزی که وجود نداشت را به وجود میآورد. این ویژگیای بود که در بازیگران دیگر ندیدم.
عبدی هم مشهور بود و هم محبوب
مسعود دهنمکی نیز در مراسم یادبود اکبر عبدی گفت: امروز صاحبعزای اصلی در درگذشت اکبر عبدی، مردم هستند و به بهانه پخش آهنگ «اخراجیها» در این مراسم لازم است از دوستانی چون فریدون شهبازیان، سازنده موسیقی متن «اخراجیهای ۱»، جواد شریفی راد، مسئول جلوههای ویژه که در پشتصحنه «معراجیها» به شهادت رسید، رضا رویگری که در «اخراجیها» و «معراجیها» حضور داشت و مرحوم بحرالعلومی که دیگر در کنار ما نیستند، یاد کنم.
وی افزود: این چند روز پس از رفتن مرحوم عبدی دریافتیم که مرز شهرت و محبوبیت کجاست و این محبوبیت است که درگذر زمان نه محو میشود و نه فراموش. گاهی خدا محبوبیت برخی را به دل مردم میاندازد و اکبر عبدی یکی از همان آدمها بود که حضور پرشمار طرفدارانش در مراسم خاکسپاری، یکی از شلوغترین خاکسپاریهای هنرمندان پس از انقلاب را رقم زد. عبدی بازیگری بود که بهرغم یادگیری این هنر به شکل تجربی دانش متکثری از سینما داشت.
دهنمکی در ادامه به شخصیت مسلط عبدی در بازیگری اشاره کرد و گفت: عبدی در بدترین حوادث کنار مردم بود و هرگز پشت مردمش را خالی نکرد.
عبدی خالق نقشهای خود بود
مرتضی رزاقکریمی، تهیهکننده تلویزیون نیز دیگر سخنران این مراسم بود و اظهار کرد: افتخار داشتم که در دو کار نمایشی که انشاءلله بهزودی پخش میشود و آخرین آثار آقای عبدی هستند، با او کار کنم. «ماهعسل» و «سبزواران» عنوان این دو کارند.
وی افزود: سر پروژه «سبزواران» بودیم که جنگ ۱۲روزه شروع شد. بهرغم استرسها و زمزمههای توقف کار، او باصلابت گفت کار میکنیم و تولید این اثر در جنگ ۱۲روزه بدون وقفه ادامه یافت. عبدی معتقد بود که بازیگر مهمترین عنصر شکلگیری قصههاست. شاید بسیاری فن را بیاموزند، اما قدرت از آن خود کردن نقش را هرکسی ندارد. عبدی میتوانست آن شخص را در جهانی که برای آن نقش خلق شده بود، پیدا کرده و خالق نقشها میشد.
زندهنام اکبر عبدی در سن ۶۰ سالگی و در روز دوم مرداد دیده از جهان فروبست. او ازجمله بازیگرانی بود که بخش مهمی از خاطرات تصویری چند نسل از مخاطبان ایرانی با نقشآفرینیهای او در تلویزیون و سینما شکل گرفته بود. او که فعالیت هنری خود را از اواخر دهه ۵۰ آغاز کرد، با حضور در مجموعههایی چون «مثلآباد»، «محله بروبیا»، «محله بهداشت» و بهویژه «باز مدرسهام دیر شد»، به یکی از چهرههای محبوب تلویزیون در دهه ۶۰ تبدیل شده بود. این هنرمند در طول بیش از چهار دهه فعالیت هنری، در آثار متعددی در سینما و تلویزیون حضور پیدا کرده بود و با ایفای نقشهای متنوع، از شخصیتهای کمدی و اجتماعی تا کاراکترهای متفاوت تاریخی و دراماتیک، جایگاه ویژهای در میان بازیگران ایرانی به دست آورده بود