کوین کیگان، اسطوره فوتبال انگلیس و برنده دو توپ طلای اروپا، پس از سالها مبارزه با بیماری سرطان در 75 سالگی درگذشت؛ ستارهای که با پیراهن لیورپول و نیوکاسل نام خود را در تاریخ فوتبال جاودانه کرد.
نورنیوز-گروه ورزشی: کوین کیگان، اسطوره فوتبال انگلیس و یکی از چهرههای ماندگار تاریخ لیورپول و نیوکاسل یونایتد، در سن 75 سالگی پس از مبارزه با سرطان درگذشت.
خانواده کیگان و باشگاه نیوکاسل این خبر را روز دوشنبه تأیید کردند. کیگان که در ماه ژوئن اعلام کرده بود به سرطان مرحله چهار مبتلا شده، در آخرین لحظات زندگی در کنار همسر و دخترانش بود.
کیگان که با لقبهای «کینگ کو» و «مایتی ماوس» شناخته میشد، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فوتبال دهههای 1970 و 1980 بود؛ بازیکنی که نهتنها در زمین فوتبال، بلکه در عرصه مربیگری نیز نام خود را جاودانه کرد.
او فوتبال حرفهای خود را از باشگاه اسکانتورپ یونایتد آغاز کرد و در سال 1971 با انتقالی 33 هزار پوندی به لیورپول پیوست. در آن زمان، این مبلغ برای یک بازیکن دستههای پایین فوتبال انگلیس رقم قابل توجهی بود، اما کیگان خیلی زود نشان داد که ارزش این سرمایهگذاری را دارد.
در لیورپول، کیگان به یک فوقستاره تبدیل شد. او در کنار جان توشاک خط حملهای قدرتمند تشکیل داد و طی شش فصل، 100 گل برای قرمزها به ثمر رساند. کیگان با لیورپول سه قهرمانی لیگ انگلیس، دو جام یوفا، یک جام حذفی و یک قهرمانی جام باشگاههای اروپا را کسب کرد و به یکی از محبوبترین بازیکنان تاریخ این باشگاه تبدیل شد.
روحیه جنگنده و شخصیت کاریزماتیک او باعث شد که هواداران لقب «کینگ کو» را به او بدهند. کیگان با وجود قد کوتاه 170 سانتیمتری، با انرژی، سرعت و اراده مثالزدنی خود مدافعان حریف را به چالش میکشید.
در سال 1977، کیگان تصمیم گرفت لیورپول را ترک کند و به هامبورگ آلمان بپیوندد. این انتقال در ابتدا بسیاری را شگفتزده کرد، اما او در بوندسلیگا نیز درخشید و هامبورگ را به قهرمانی غیرمنتظره لیگ آلمان در سال 1979 رساند.
کیگان در سالهای 1978 و 1979 دو بار پیاپی برنده توپ طلای اروپا شد؛ افتخاری که او را به تنها انگلیسی تبدیل کرد که بیش از یک بار این جایزه معتبر را کسب کرده است. او همچنین هامبورگ را به فینال جام باشگاههای اروپا در سال 1980 رساند.
دوران حضور کیگان در آلمان تنها به فوتبال محدود نشد. او با شخصیت جذاب و مدل موی فر معروفش به یک نماد فرهنگی تبدیل شد و حتی یک ترانه پاپ منتشر کرد که در جدول موسیقی آلمان به جمع 10 آهنگ برتر راه یافت.
کیگان در سال 1980 به فوتبال انگلیس بازگشت و به ساوتهمپتون پیوست. او در دو فصل حضور در این تیم، 43 گل به ثمر رساند و نقش مهمی در آمادهسازی تیم ملی انگلیس برای جام جهانی 1982 داشت.
با این حال، مصدومیت باعث شد که کیگان بخش زیادی از جام جهانی 1982 را از دست بدهد و انگلیس در نهایت بدون شکست از رقابتها حذف شود.
در سال 1982، کیگان با انتقالی 100 هزار پوندی به نیوکاسل یونایتد پیوست؛ باشگاهی که بعدها به خانه واقعی او تبدیل شد. او خیلی زود به یک اسطوره در نیوکاسل بدل شد و نقش کلیدی در صعود این تیم به لیگ دسته اول انگلیس در سال 1984 ایفا کرد.
کیگان پس از صعود نیوکاسل از فوتبال خداحافظی کرد، اما هشت سال بعد دوباره به این باشگاه بازگشت؛ این بار در قامت سرمربی. او در سال 1992 هدایت نیوکاسل را بر عهده گرفت، زمانی که این تیم در آستانه سقوط به دسته سوم قرار داشت.
کیگان با سبک فوتبال تهاجمی و هیجانانگیز خود، نیوکاسل را متحول کرد. تیم او که به «سرگرمکنندگان» معروف شد، با فوتبالی هجومی و بیباکانه، هواداران را شیفته خود کرد و نسل جدیدی از طرفداران نیوکاسل را به وجود آورد.
اوج دوران مربیگری کیگان در نیوکاسل، فصل 96-1995 بود. تیم او تا کریسمس با 10 امتیاز اختلاف صدرنشین لیگ برتر بود و بسیاری معتقد بودند که نیوکاسل پس از سالها قهرمان انگلیس خواهد شد.
اما منچستریونایتد تحت هدایت سر الکس فرگوسن به تدریج فاصله را کاهش داد و در نهایت قهرمانی را از چنگ نیوکاسل خارج کرد. یکی از بهیادماندنیترین لحظات آن فصل، واکنش احساسی کیگان پس از پیروزی نیوکاسل مقابل لیدز بود.
او در مصاحبهای معروف خطاب به فرگوسن گفت: «اگر آنها را ببریم، واقعاً عاشقش خواهم شد، عاشقش خواهم شد!» این جمله به یکی از مشهورترین نقلقولهای تاریخ فوتبال انگلیس تبدیل شد.
کیگان پس از ناکامی در کسب قهرمانی، آلن شیرر را با رکورد جهانی 15 میلیون پوند به نیوکاسل آورد، اما جرقه موفقیتهای تیم کمکم خاموش شد و او در ژانویه 1997 از سمت خود کنارهگیری کرد.
کیگان در ادامه هدایت فولام، تیم ملی انگلیس و منچسترسیتی را بر عهده گرفت. او با منچسترسیتی موفق شد این تیم را به لیگ برتر بازگرداند و فوتبال هجومی خود را در این باشگاه نیز به نمایش بگذارد.
دوران حضور کیگان در تیم ملی انگلیس چندان موفق نبود. او در یورو 2000 نتوانست نتایج مطلوبی کسب کند و پس از شکست مقابل آلمان در آخرین بازی ورزشگاه قدیمی ومبلی، از سمت خود استعفا داد.
کیگان در آن زمان گفت: «نمیخواهم بیش از حد در این جایگاه بمانم. هواداران مرا به این سمت رساندند، اما احساس میکنند زمان رفتن من فرا رسیده است.»
او در سال 2008 برای آخرین بار به نیوکاسل بازگشت، اما اختلافات با مایک اشلی، مالک وقت باشگاه، باعث شد که این همکاری کوتاهمدت باشد.
پس از آن، کیگان بیشتر از انظار عمومی دور شد و به عنوان کارشناس تلویزیونی فعالیت کرد، اما نام او همچنان در قلب هواداران فوتبال زنده ماند.
کیگان برای تیم ملی انگلیس 63 بازی انجام داد، 21 گل به ثمر رساند و 31 بار بازوبند کاپیتانی سهشیر را بر بازو بست.
باشگاه نیوکاسل یونایتد در بیانیهای اعلام کرد: «کوین کیگان یکی از نمادینترین، تأثیرگذارترین و محبوبترین چهرههای تاریخ باشگاه ما بود. او به هواداران امید و غرور بخشید و تیمی ساخت که سبک و شور فوتبالش الهامبخش نسلها شد.»
مرگ کوین کیگان نهتنها ضایعهای بزرگ برای فوتبال انگلیس، بلکه برای تمام دوستداران فوتبال در سراسر جهان است. او بازیکنی بود که با شور، تعهد و شخصیت منحصربهفردش، لبخند را بر لب میلیونها هوادار نشاند و میراثی جاودانه از خود بر جای گذاشت.