آتشسوزیهای عمدی در ارتفاعات زاگرس (فارس و بهبهان) بار دیگر فاجعه آفرید. در این حوادث، تقی چنگلوایی فعال محیطزیست جان خود را فدا کرد. کارشناسان طمعورزی و ضعف فرهنگسازی را عامل نابودی 128 هکتار از عرصههای طبیعی میدانند.
نورنیوز-گروه حوادث : در روزهای اخیر، شعلههای بیرحم آتش بار دیگر به جان ارتفاعات زاگرس افتاد. از «روشنکوه» بختگان و «کوهمره سرخی» شیراز گرفته تا «کوه بدیل» در بهبهان، عرصههای طبیعی در دود و خاکستر محصور شدند. اما این بار، زاگرس مظلوم هزینهای سنگینتر از درختانش پرداخت؛ جانِ یک انسان.
وداع با شهید راه طبیعت
«تقی چنگلوایی»، فعال محیطزیست و پدر دو دختر از اهالی روستای اسدآباد بهبهان، که برای مهار آتش به ارتفاعات رفته بود، در میان شعلهها گرفتار شد و جان خود را از دست داد. پیکر این مدافع طبیعت روز هشتم تیر ماه در میان حزن و اندوه همشهریانش به خاک سپرده شد تا نام او در فهرست قهرمانان گمنام زاگرس ثبت شود.
آماری تکاندهنده از نابودی جنگلها
گزارشها نشان میدهد که از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون، تنها در استان کهگیلویه و بویراحمد ۱۷ فقره آتشسوزی رخ داده که بیش از ۱۲۸ هکتار از عرصههای طبیعی را خاکستر کرده است. آماری که نشاندهنده عمق فاجعه و تکرار سریالی این حوادث در استانهای زاگرسنشین است.
رد پای طمع در خاکستر جنگل
شهرام منتصری، مدیرکل منابع طبیعی فارس، معتقد است که ریشه این حوادث را باید در «طمعورزی و زیادهخواهی» برخی افراد جستوجو کرد. موضوعی که بهمن ایزدی، پژوهشگر بومشناس نیز بر آن صحه میگذارد. به گفته کارشناسان، آتشسوزیهای عمدی با هدف زمینخواری یا تغییر کاربری، در کنار ناآگاهی عمومی، تیشهای است که بر ریشه بلوطهای کهن زاگرس زده میشود.