وحشی بافقی با زبانی سوزناک و تصویرهایی ماندگار، عاشورا را زخمی جاودانه بر پیکر تاریخ میداند؛ حماسهای که پیام آن وفاداری، آزادگی و ایستادگی در برابر ظلم است.
نورنیوز-گروه فرهنگی: وحشی بافقی از شاعران بلندآوازه ادب فارسی است که در کنار غزلهای عاشقانه، مراثی و ترکیببندهایی نیز در سوگ اهلبیت(ع) و واقعه کربلا سروده است. او از معدود شاعران کلاسیکی است که بهصورت مستقیم از کربلا و امام حسین(ع) یاد کرده و با زبانی سوزناک، عظمت این مصیبت را به تصویر کشیده است.
وحشی بافقی، عاشورا را حادثهای میبیند که اندوه آن از مرز زمین فراتر رفته و همه هستی را دربر گرفته است. او در یکی از مشهورترین مراثی خود میسراید:
روزی است این که حادثه کوس بلا زده است
کوس بلا به معرکهٔ کربلا زده است
روزی است این که دست ستم، تیشهٔ جفا
بر پای گلبن چمن مصطفی زده است
روزی است این که بسته تتق آه اهلبیت
چتر سیاه بر سر آل عبا زده است
در این ابیات، وحشی بافقی عاشورا را نه یک رخداد گذرا، بلکه زخمی ماندگار بر پیکر تاریخ میداند؛ زخمی که از ستم بر خاندان پیامبر(ص) پدید آمده و تا همیشه در حافظه انسانها باقی خواهد ماند.
او در شعری دیگر، کوفیان را به سبب پیمانشکنی سرزنش میکند و با حسرت میگوید:
ای کوفیان! چه شد سخن بیعت حسین؟
وآن نامهها و آرزوی خدمت حسین؟
ای قوم بیحیا! چه شد آن شوق و اشتیاق؟
آن جدّ و جهد، در طلب حضرت حسین؟
در نگاه وحشی، نهضت حسینی، مظهر وفاداری به حق و رسوایی عهدشکنان است. او با زبان شعر، انسان را به تأمل در این پرسش فرا میخواند که در لحظه انتخاب میان حق و باطل، در کدام سو خواهد ایستاد.
از این رو، نهضت حسینی در نگاه وحشی بافقی، تنها یک سوگنامه نیست؛ بلکه ندایی جاودانه برای وفاداری، آزادگی و ایستادگی در برابر ظلم است؛ ندایی که از کربلا برخاسته و تا همیشه در جان آزادگان جهان طنینانداز خواهد بود.