دشمن خبیث حال که درمصاف با فرزندان دلاور شما در نیروهای مسلح شکست خورده و بهخصوص بهخاطر مواجهه با ضربه قاطع، چه درنبرد نظامی و چه درمیدان و خیابان،تحقیری پرمعنا و عمیق را تجربه میکندکه در اثر آن واگرایی ملموس کشورها از او راسبب شده،کید خودرا در جنگ ترکیبی بردو نقطه متمرکز ساخته است؛یکی «تابآوری مردم»،دیگری ایجاد «خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور».
نورنیوز-گروه سیاسی: ابزار او در این هر دو، کاشت بذر تردید، یأس، ترس، بدگمانی و اختلاف است. لذا در مقام مقابله با این بدخواهیها باید همگان با ایستادگی و روشنبینی و حفظ وحدت و انسجام و اعتماد متقابل و همصدایی نکردن با دشمن، نقشه شوم او را خنثی نمایند. در این مقام، نقش مسئولان در پشتیبانی از این امور بسیار مهم است. هرگونه اقدامی که موجب بدبینی و سرخوردگی آحاد مردم شود، نوعی کمک به دشمن این کشور و مردمانش محسوب میگردد.»
این یک فراز و شاید مهمترین فراز پیام حضرت امام سید مجتبی خامنهای دامت برکاته، رهبر معظم انقلاب اسلامی است که به مناسبت سالگرد ارتحال جانگداز حضرت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه صادر فرمودند. قبل از این در فرازی دیگر در مورد شخصیت و تأثیر بزرگ امام راحل، به نقل از امام شهید عظیمالشأن مرقوم کردند؛ «آن دست قدرتمندی که توانست اقیانوس عظیم ملت را به تلاطم دربیاورد، شخصیت فولادین، دل مطمئن و زبان ذوالفقارگونه امام بزرگوار و خمینی عظیم بود که توانست میلیونها انسان را وارد میدان کند، در میدان نگه دارد و جهت حرکت را به آنها تعلیم دهد.»
در مورد فراز اول این یادداشت نکاتی وجود دارد:
۱- ما در اثنای یک جنگ بزرگ هستیم که پس از حدود چهل روز مقاومت حیرتبرانگیز این ملت و پیروزی درخشان در آن، وارد مرحله حساس توقف - و نه اتمام- جنگ شدهایم و باید در این موقعیت خطیر موقعیت پیروزمندانه خود را تثبیت نموده و به سطحی از بازدارندگی نظامی برسیم که وضعیت کشور در ابعاد امنیتی، سیاسی و اقتصادی برای دورهای طولانی به سامان برسد و با جهشی بزرگ مشکلات مردم که بعضاً به واسطه خباثتهای دشمن و بعضی ضعفهای داخلی مزمن شده است، بهطور اساسی و چشمگیر حل شود. این همان قلهای است که چند سال پیش به این مردم وعده صادق و معتبر داده شده و راه آن هم استقامت بوده است. ما دقیقاً الان در میانه جنگی هستیم که بخش سختافزارهای آن تا حد زیادی به پایان رسیده و بخشی از راه نرمافزارانه آن را هم سپری کردهایم و حالا باید راه چند ماهه باقیمانده را با همان روحیه که پیروزی آفرین بوده و دنیا هم زبان اعتراف به آن گشوده است، طی کنیم و نگذاریم خدای نکرده با پارهای خطاهای
غیر قابل اغماض، دستاوردهای بسیار عظیمی که با درایت مردم و جانفشانی نیروهای نظامی حاصل شده است از دست برود و فرصتهای عظیم جهشهای بزرگ ایران تباه شود.
۲- جمهوری اسلامی در سال گذشته در حدفاصل خرداد تا اسفند با سه جنگ سنگین- یعنی هر سه ماه با یک جنگ- مواجه شد؛ جنگ ۱۲ روزه،
آشوب سنگین امنیتی دیماه و جنگ رمضان. هدفگذاری اعلامی دشمنان در هر سه جنگ، فروپاشی ایران در ابعاد سیاسی و سرزمینی بود و در هر سه، راهکاری که برای تحقق هدف در نظر گرفته شد، فشل کردن نهادهای ادارهکننده ایران در بخشهای مختلف و بهویژه در دو بخش «نظامی- امنیتی- انتظامی» و «امور اجرائی- اقتصادی» بود. ولی به شکست انجامید چرا که علاوه بر نقشآفرینی درخشان رهبری حکیم و مردم رشید، دستگاه نظامی و دستگاه اجرائی استقامت درخشانی از خود نشان دادند و در هرکدام از سه جنگ، در میانه راه، دشمن را مأیوس و وادار به توقف جنگ کردند. در این میان دولت جمهوری اسلامی علیرغم آنکه اقدامات تروریستی، ارتباطات آن که لازمه مدیریت بحران است را مختل کرده بود، با پایمردی توانست مانع اخلال در اداره کشور شود. به یاد داریم که به دروغ، دشمن یک جا از آزاد شدن فلان شهر ایران خبر میداد و میگفت مخالفان اداره آن را از دست دولت خارج کردهاند، یک جا
از به شهادت رساندن رئیسجمهور و اعضای کابینه او، یک جا از فرار رئیسجمهور، یک جا از استعفای او و یک جا از شروع پناهندگی مقامات دولت جمهوری اسلامی خبر میداد. اینها برای آن بود که دشمن، به ثمر نشستن توطئه ویرانسازی ایران راصرفاً با بمباران تأسیسات و اماکن و نیز صرفاً با راهاندازی آشوب ممکن نمیدید، در تحلیل دشمن،
جا خالی کردن و انفعال مقامات جمهوری اسلامی از همه اینها مهمتر بود.
البته باید اضافه کرد که با عنایات خداوند متعال به این کشور و با درایت، اقتدار و پایمردی مجاهدانهای که رهبری عزیز و مردم انقلابی در این سه جنگ به عالیترین وجه نشان دادند، حتی در صورت وقوع آنچه بهعنوان ضلع لازم فروپاشی ایران در نظر دشمن بود، باز هم قطعاً نقشه شوم دشمن با رسوایی و شکست مواجه میشد. کما اینکه تاریخ دهههای اول، دوم و سوم انقلاب اسلامی و وجود عناصر دولتی با مختصات مورد نیاز دشمن در دهههای یاد شده ثابت میکند این انقلاب و نظام برآمده از آن بسیار مستحکمتر از این حرفهاست.
۳- اگر چه هر سه جنگ ۱۴۰۴، جنگهایی ترکیبی بودند، وجه ترکیبی جنگ در مرحله پساتوقف جنگ رمضان بارزتر است و توجهی مضاعف لازم دارد. رهبر عزیز انقلاب در پیام روز پنجشنبه- ۱۴ خرداد- فهرست بلند هدفگذاری جنگ ترکیبی دشمن در این مرحله را در دو عنوان اساسی خلاصه کردند؛ «تابآوری مردم» و «خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور». البته میتوان فهرست هدفگذاری دشمن در این مرحله خطیر را در یک محور هم خلاصه کرد و آن ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولین کشور است؛ چرا که تابآوری مردم با اقدامات مسئولین کشور نسبت تام و تمامی دارد.
دشمن تلاش میکند از رهگذر وجود فشارهای ناشی از وضع موجود که خود طراحی نموده و محدودیتها و دشواریهایی که از آن ناشی میشود، مقامات جمهوری اسلامی را در موفقیتآمیز بودن استقامتی که به خرج میدهند- و دقیقاً به دلیل موفقیتآمیز بودن استقامت ایران، دشمن ناچار به توقف سه جنگ سال گذشته شده است- دچار تردید کرده و شرایط پیش روی ایران را سیاه، یأسآلود و ترسناک ببینند و این در حالی است که خود دشمن با شرایطی با این مختصات مواجه بوده و راه برونرفتی ندارد الا اینکه خدای نکرده از خروجی جنگ رمضان، انفعال ایران را بیرون آورده و آن را بهعنوان علامت پیروزی خود نشان دهد. اگر کسی بخواهد اعترافات محافل آمریکایی به پیروزیهای قاطع ایران از جمله موفقیتهای بزرگ دولت در جنگ را جمع کند، یک جلد کتاب قطور میشود.
دشمن به طرق مختلف از جمله از طریق واسطههایی که علیرغم عامل دشمن بودن، بعضاً مورد اعتماد دیده میشوند و در مواردی مناصب کارشناسی به آنها سپرده شده، در صدد است استقامت ایران در مقابل خود را بشکند و مسئولین را به تن دادن به راههای دیگری و کنار گذاشتن راه موفق تجربه شده استقامت وادار نماید.
دشمن در این مراودات با سفید شویی کردن از اهداف خود، در صدد است این ذهنیت را در ایرانیان پدید آورد که درس گرفته و قرار نیست دوباره دست به خیانت علیه ایران بزند! اگر توئیتها و اظهارات یک ماه اخیر ترامپ و اعضای دولت او درباره ایران را مشاهده کنید، همین خط باطل را میبینید. در حالی که حتی بعد از توقف جنگ که ناشی از ناتوانی آن در ادامه دادن جنگ بود، دست از ادعاهای بزرگ علیه ایران بر نداشت.
دشمن در تماسها، واسطه فرستادنها و... وانمود میکند اولاًً ایران بدون دست برداشتن آمریکا راهی برای غلبه بر دشمنیهای ایالات متحده ندارد و ثانیاًً راه دیگری غیر از ایستادگی و تحمل محاصره و تحریم هم هست؛ اگر ایران درباره تنگه و اورانیوم و لبنان کوتاه بیایید، آمریکا به مرور حصار و تحریم را برمیدارد! یعنی مزورانه میخواهد سه سلاح اساسی ایران- شامل تنگه، هستهای و منطقه- را فوری و مجانی از دست ایران درآورد، آنگاه دوباره دبه کرده و کاهش مرحلهای حصر و تحریمها را به پذیرش محدودیت قدرت و بُرد موشکهای ایران منوط نماید. آمریکا گمان میکند دولت ایران با شرایط نه جنگ نه صلح خود را در تنگنا میبیند و لذا به این سمت میآید. بعضی از واسطههای شناختهشده و شناختهنشده آمریکا، به نام نظر کارشناسی و کمک به دولت، شب و روز بر این تنور میدمند و نزد مقامات ریش میجنبانند.
دولت دکتر پزشکیان از رهگذر استقامت بسیار بالایی که در این سه جنگ از خود نشان داد، به دولتی افتخارآمیز تبدیل و خود رئیسجمهور بسیار محبوب شد، به این دلیل بعید است پیامها و واسطههای دشمن علیرغم نفوذهایی که به هم زدهاند، بتوانند سرمایه افتخارآمیز دولت را با وعدههای پوچ مبادله نمایند.