تشدید بازداشتها، سلب تابعیت و سرکوب شیعیان بحرین در سایه حمایت آمریکا و رژیم صهیونیستی، بار دیگر استانداردهای دوگانه غرب و سکوت نهادهای مدعی حقوق بشر را برملا کرده است.
نورنیوز-گروه بینالملل: حاکمیت جزیره کوچک بحرین طی روزهای اخیر، موجی از بازداشتها، سلب تابعیتها و سرکوبها را علیه شیعیان ـ که اکثریت جمعیت این کشور را تشکیل میدهند ـ تشدید کرده است؛ چنانکه چند تن از علمای دینی نیز بازداشت و دهها نفر دیگر از تابعیت محروم شدهاند. این اقدامات، همراه با اتهامزنیهای واهی علیه ایران، در شرایطی صورت میگیرد که از یکسو موج بیداری جهانی در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی و اذعان به حقانیت مقاومت، به امری انکارناپذیر بدل شده و از سوی دیگر، سکوت مدعیان حقوق بشر و نهادهای بینالمللی در قبال این تحولات، بار دیگر رسوایی معیارهای دوگانه آنان را آشکار ساخته است.
ادعاهای بیاساس علیه ایران و واقعیتهای میدانی
حاکمان بحرین برای توجیه این رفتارها، ادعاهای بیاساسی علیه ایران مطرح کردهاند؛ حال آنکه جمهوری اسلامی ایران همواره بر اصل حسن همجواری با کشورهای منطقه تأکید داشته است. چنانکه با وجود آنکه بحرین به بخشی از پایگاهها و مراکز تجاوز نظامی آمریکایی ـ صهیونیستی علیه ایران تبدیل شده بود، جمهوری اسلامی بر پایه ملاحظات انسانی، همجواری و رعایت حال مردم این سرزمین، صرفاً منافع، پایگاهها و اهداف دشمن متخاصم را هدف قرار داد.
آنچه امروز در بحرین مشاهده میشود، از یکسو ریشه در مطالبات سرکوبشده اعتراضات ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ (قیام میدان لؤلؤ) دارد؛ مطالباتی که هرگز محقق نشد و اکنون همچون زخمی کهنه، بار دیگر سر باز کرده است. از سوی دیگر، اعتراض به جنگافروزی آمریکایی ـ صهیونیستی و حمایت از ایران، به پدیدهای جهانی تبدیل شده است؛ چنانکه حتی در قلب اروپا و آمریکا نیز تظاهرات مردمی علیه متجاوزان برگزار میشود. از اینرو، حرکتهای مردمی در کشوری اسلامی در اعتراض به جنایات آمریکایی ـ صهیونیستی، امری طبیعی و برخاسته از روحیه انساندوستی و تعهد اسلامی است و نسبت دادن آن به ایران، ادعایی واهی و فاقد اعتبار محسوب میشود.
بیداری ملتها و شکست پروژه وابستگی منطقهای
نکته اساسی آن است که ایران با ایستادگی در برابر آمریکا، به ملتهای جهان ـ بهویژه ملتهایی که تحت سلطه و فشار سیاستهای واشنگتن قرار دارند ـ درس مقاومت و استقلال آموخته است؛ بطوری که امروز حتی در اروپا نیز کشورهایی مانند اسپانیا آشکارا در برابر سیاستهای آمریکا و رژیم صهیونیستی موضعگیری میکنند. در چنین شرایطی، گرایش ملت بحرین به استقلال واقعی، پایان دادن به سلطه آمریکا و دوری از روابط با رژیم صهیونیستی، امری طبیعی و بیانگر صدای حقطلبانه این ملت است؛ صدایی که دروغین بودن اتهامات منامه علیه ایران و محور مقاومت را بیش از پیش آشکار میسازد.
سران بحرین با سرکوبگری و اتهامزنیهای بیپایه علیه ایران، نه میتوانند بر همکاریهای گسترده خود با متجاوزان آمریکایی ـ صهیونیستی علیه امنیت منطقه سرپوش بگذارند و نه خواهند توانست با توهمسازی و بازی در زمین آنان، به بهانههای واهی علیه ایران در شورای امنیت مشروعیتسازی کنند؛ چراکه افکار عمومی جهان دیگر پذیرای چنین فریبکاریهایی نیست و حاکمان بحرین، بهعنوان مشارکتکنندگان در جنایات آمریکایی ـ صهیونیستی، در معرض بازخواست جهانی قرار دارند.
پروژه پاکسازی مذهبی با نسخه آمریکایی ـ صهیونیستی
رفتارهای سالهای اخیر حکومت بحرین نشان میدهد که حاکمان این کشور، بهویژه از سال ۲۰۱۱ تاکنون، با الگوبرداری از سیاستهای آمریکایی ـ صهیونیستی، پروژهای سازمانیافته برای پاکسازی قومی و مذهبی با هدف حذف شیعیان ـ که اکثریت جمعیت این کشور را تشکیل میدهند ـ و نیز تغییر بافت جمعیتی از طریق مهاجرتسازی را دنبال کردهاند.
حضور شکنجهگران و جاسوسان صهیونیستی و بهرهگیری از ابزارهای سرکوب و شکنجه آمریکایی ـ انگلیسی علیه مردم بحرین، امری اثباتشده و آشکار است. به نظر میرسد سران بحرین، که نقشی اساسی در بحرانسازیهای آمریکایی ـ صهیونیستی در منطقه ایفا کردهاند، از فضای ملتهب منطقه برای تشدید روند سرکوب و پاکسازی قومی ـ مذهبی سوءاستفاده میکنند؛ همان روندی که رژیم صهیونیستی نیز همزمان در فلسطین اشغالی دنبال میکند.
آمریکاییها، که خود سابقهای تاریک در پاکسازی بومیان سرخپوست دارند، امروز نیز حامی و مروج چنین سیاستهایی در هر دو رژیم به شمار میروند.
سکوت غرب؛ مشارکت مستقیم در سرکوب بحرین
سرکوبگریها و سیاستهای پاکسازی قومی و مذهبی در بحرین، بار دیگر رسوایی مدعیان حقوق بشر و نهادهای بینالمللی را آشکار ساخته است. همان دولتها و جریانهایی که برای کوچکترین مسائل در ایران و برخی کشورهای دیگر، فریاد دفاع از بشریت و حق حیات سر میدهند و حتی از تحریم و گزینه نظامی با ادعای حمایت از مردم سخن میگویند، در برابر سرکوب، تبعیض و پاکسازی مذهبی در بحرین سکوت اختیار کرده و عملاً در این رفتارها شریک هستند.
تحولات بحرین بار دیگر پوچ بودن ادعاهای حقوق بشری غرب و نیز ناکارآمدی و سیاستزدگی نهادهای بینالمللی را نمایان ساخته است؛ روندی که ضرورت بازنگری در ساختارهای جهانی و حرکت بهسوی نظمی نوین، مستقل از سلطه قدرتهای بزرگ و مبتنی بر چندجانبهگرایی عادلانه را بیش از پیش آشکار میکند.
تحولاتی از جنس آنچه امروز در بحرین جریان دارد، حقانیت مواضع ایران درباره ضرورت خروج آمریکا از منطقه و مقابله با رژیم صهیونیستی را روشنتر میسازد؛ موضوعی که مدیریت هوشمندانه ایران بر تنگه هرمز و تبیین نظم نوین منطقهای، از مؤلفههای مهم تحقق آن به شمار میرود.