مدیر ارشد مالی اکوئینور اعلام کرد ذخایر گاز اروپا اکنون حدود 30 درصد پر است و احتمالاً به هدف 80 درصد نخواهد رسید. همزمان کاهش صادرات الانجی قطر و تغییرات قیمتی بازار، زمینه را برای آسیبپذیری بیشتر اروپا و بازگشت بحث حفاری گاز داخلی فراهم کرده است.
نورنیوز-گروه اقتصادی: تورگریم ریتان، مدیر ارشد مالی اکوئینور، گفت که سایتهای ذخیرهسازی گاز اروپا در حال حاضر حدود ۳۰ درصد پر هستند که شش درصد کمتر از حد معمول فصلی است.
با این حال، شکل قیمتها در بازار که در آن قراردادهای کوتاه مدت، پرهزینهتر از قراردادهای زمستان آینده هستند، انگیزهای برای ذخیرهسازی در حال حاضر ایجاد نمیکند.
ریتان گفت: بنابراین ما معتقدیم که ذخایر گاز احتمالا به هدف ۸۰ درصد تعیین شده نخواهند رسید. با ادامه این روند، بازار گاز اروپا در برابر رویدادهای آب و هوایی و یا مسائل عملیاتی آسیبپذیر خواهد بود. این علاوه بر تغییرات عرضه در بازار است، چرا که جنگ تحمیلی علیه ایران، به تولید گاز طبیعی مایع (الانجی) قطر آسیب رسانده است که جبران آن میتواند تا پنج سال طول بکشد و ظرفیت صادرات قطر ۱۷ درصد کاهش یافته است.
بر اساس گزارش رویترز، این آسیب همچنین به این معنی است که اگرچه بازارهای نفت ممکن است ظرف شش ماه پس از بازگشایی تنگه هرمز به حالت عادی بازگردند، اما برای گاز، زمان بسیار بیشتری طول خواهد کشید.
بازنگری اتحادیه اروپا در حفاری گاز داخلی
در این بین، وزرای انرژی کشورهای عضو اتحادیه اروپا در واکنش به کمبود عرضه انرژی در خاورمیانه، در مورد حفاری گاز داخلی گفتگو خواهند کرد.
حفاری گاز داخلی در طول ۲۰ سال گذشته در میان دولتهای اروپایی محبوبیت خاصی نداشته است، زیرا این بلوک ترجیح میداد گاز طبیعی خود را از تامینکنندگان خارجی، به ویژه نروژ و روسیه، تامین کند. با توجه به اینکه ممنوعیت گاز روسیه قرار است از سال آینده در بحبوحه وخامت شدید روابط با بروکسل اعمال شود، نروژ و آمریکا اکنون که تامین گاز از سوی قطر حداقل برای مدتی دچار اختلال شده است، تنها تامینکنندگان بزرگ باقی میمانند.
با این حال، الانجی آمریکا گران است، در حالی که نروژ ظرفیت تولید گاز کافی برای تامین نیازهای اتحادیه اروپا را ندارد. در این زمینه، تصمیم برای بحث نهایی در مورد تولید گاز داخلی، دیرهنگام بهتر از هرگز هرگز نرسیدن است.
از یک دیدگاه عملگرایانه، تولید داخلی گاز تصمیم خوبی خواهد بود. با این حال، در محافل اتحادیه اروپا این ترس وجود دارد که تغییر نگرش این بلوک به عرضه نفت و گاز داخلی ممکن است به جاهطلبیهای اقلیمی و اهداف انتشار صفر خالص آسیب برساند. به همین دلیل است که سندی که رویترز به آن استناد کرده است، این شرط را در بر میگیرد که بررسی تولید گاز داخلی باید با این دیدگاه انجام شود که چنین تولیدی «این بلوک را در سیستمهای کربنمحور که اهداف بلندمدت اقلیمی آن را تضعیف میکنند، گرفتار نکند».
بر اساس گزارش اویل پرایس، تولید گاز طبیعی در کشورهای عضو اتحادیه اروپا در طول ۱۰ سال گذشته، ۵۰ درصد کاهش یافته است، زیرا سرمایهگذاریها تحت فشار برنامههای انتشار صفر خالص کربن قرار گرفتهاند و واردات با این فرض که گاز خارجی همیشه وجود خواهد داشت، افزایش یافته است.