امروزه قایقهای بادی به شکلی ساخته میشوند که، هر حباب (قسمتِ) آن مستقل از حبابهای دیگر است تا در صورتی که قایق طی حادثهای سوراخ شد، فقط باد همان یک حباب خالی شده و تمام قایق زیر آب نرود. این شکل مهندسی را در مسائل گوناگون میتوان دید.
نورنیوز-گروه سیاسی: مثل نوع معماری و مهندسی پایگاههای نظامی که هر قسمت از آن، با دیوارهای بتنی از قسمتهای دیگر جدا میشود تا در صورت برخورد یک پهپاد یا موشک، فقط همان ناحیه آسیب ببیند و از ورود خسارت و تلفات به قسمتهای دیگر تا حد امکان کاسته شود. «اداره امور کشور» نیز بیشباهت به این قایق بادی یا معماری خاصی که گفتیم نیست. «کشور»ها برای اداره امور به قسمتهای مختلف تقسیم میشوند. هر بخش مسئولینی با شرح وظایف خاص خود را دارد و در صورت بروز بحران در هر قسمت، قسمتهای دیگر به کار خود ادامه میدهند تا امورات جلو برود. اما گاهی میبینیم بروز بحران در یک قسمت، تمام کشور را درگیر میکند که وقوع این امر میتواند دلایل گوناگونی داشته باشد و قطعا شناسایی به موقع و حل آن، بسیار مهم و تعیینکننده است.
کشور عزیزمان چند ماهی است به صورت خیلی جدی و بیسابقه درگیر جنگ با قدرتهای اتمی و گردن کلفتهای سیاسی و نظامی شده است. طبق روال معمول، نیروهای مسلح همان قسمتی هستند که در چنین شرایطی وارد گود شده و با دشمن میجنگند و در مورد کشور عزیز خودمان نیز همین گونه بوده است و الحق و الانصاف تاکنون نظامیان عزیز کشورمان سنگ تمام
گذاشته و ضربات سنگین و مؤثری بر دشمن وارد کردهاند و به فضل الهی از این پس همچنین خواهد بود. مردم نیز مثل همیشه «عالی» عمل کرده و در این قسمت کم نگذاشتهاند و راز موفقیت معجزهگون نیروهای مسلح چه بسا همین همراهی و دعای مردم باشد. هیچ نیروی نظامی بدون حمایتهای مردمی نمیتواند «عالی» عمل کند و اگر مردم پای کار نبودند، معلوم نبود امروز کشور در چه شرایطی قرار داشت. اما برخی قسمتها در کشور به دلایلی که به آن اشاره خواهیم کرد، با آغاز جنگ دچار اختلال شده و در انجام وظایف خود کوتاهی میکنند. به عبارتی، با ورود کشور به بحران جنگ، قسمتهای دیگری از کشور درگیر بحران شدهاند که لااقل نباید اینگونه و با این شیب تند درگیر میشدند. بارزترین مورد آن را میتوان در بازار و در شرایط اقتصادی دید.
قطعا بخشی از این تورم و قیمتهای سر به فلک کشیده، نتیجه طبیعی جنگ و تحریمهاست اما آیا عوامل دیگری مثل احتکار، کوتاهی، خیانت، نفوذ و...در این گرانیها نقش ندارند؟! آیا ارگانها و سازمانهای عریض و طویل دولتی که بعضا برای چنین شرایطی ساخته شدهاند، به وظایف خود خوب عمل میکنند؟! وقتی با چند نفر از بازاریان و تولیدکنندگان باتجربه و قدیمی در صنف پوشاک و سموم کشاورزی گفتوگو میکردیم، شنیدیم، بسیاری از تولید کنندگانِ مواد اولیه، به امید گرانتر فروختن، کرکره انبارها را پایین کشیده و صراحتا گفتهاند «نمیفروشیم». آیا برای مبارزه با احتکار و گرانفروشی، قسمت ویژهای در دولت ایجاد نشده است؟! اگر شده چرا احتکار و گرانفروشی بیداد میکند؟ اگر برخوردی صورت گرفته، چرا بازدارنده نبوده است؟! اگر فقط 30 درصد از این گرانیها به دلیل احتکار محتکران زالوصفت باشد، برخورد قاطع و بازدارنده میتواند 30 درصد اوضاع را بهبود ببخشید. چرا در این قسمت نوعی کرختی، بیخیالی یا حتی کوتاهی! حس میشود؟! آیا پای نفوذ در میان است؟ آیا این احتمال وجود ندارد، دشمن در عرصه اقتصادی نیز افرادی را در مراکز مهم نفوذ داده باشد؟!
در شرایط جنگی، پیشبینی وقوع چنین رفتارهای پلشتی از سوی «محتکر جماعت»، سخت نیست. همیشه و در همه جا هستند و بودهاند افرادی که از گرفتاریها و مشکلات مردم نان میخورند. فهم اینکه جامعهای به دلیل بحرانی مثل جنگ، با چنین رفتارهایی در بازار مواجه شود، جزو الفبای کشورداری است. آنچه عجیب است «عدم پیشبینی» وقوع چنین شرایط یا حتی، «پیشبینی» و اقدام نکردن در برابر آن است. اداره کشور در شرایط خاص، قوانین خاص خود را میطلبد. آیا نوع برخورد با گرانفروش جماعت در شرایط امروز کشور که جنگی است، با شرایط عادی نباید متفاوت باشد؟! ممکن است مسئولین امر بگویند، برخوردهایی صورت گرفته است که در پاسخ باید گفت، اگر برخوردی صورت گرفته و احتکار و گرانفروشی متوقف نشده است، به این دلیل است که با قوانینِ شرایط عادی با آنها برخورد شده است. برخورد باید «بازدارنده» و متناسب با شرایط باشد.
چند خط بالاتر درباره نفوذ گفتیم. بحث «نفوذ» را باید جدی گرفت. اعتقاد به مسئله نفوذ با اتفاقاتی که طی یکی دو سال گذشته رخ داده دیگر، «توهم توطئه» نیست. امروز برای همه مُسجل شده که دشمن، با ترکیب تکنولوژی و نفوذ، میجنگد و ترور میکند. آیا این ترکیب فقط در حوزه جنگ سخت است و در اقتصاد نیست؟ آیا این «بیخیالی» و «کرختی» که در مسئله برخورد با محتکران و گرانفروشان و تورم حس میشود، فقط حس است؟! اگر باور داریم که تا این لحظه، اتحاد و انسجام مردم باعث موفقیت نیروهای مسلح کشورمان شده است، آیا گرانیها و برخورد نکردنها نمیتواند، برای هدف قرار دادن همین اتحاد و انسجام باشد؟!
یکی از آن قسمتهایی که در این شرایط، جای خالیاش حس میشود مجلس است. کار مجلس صرفا تصویب قانون نیست، نظارت بر اجرای صحیح قانون از سوی دولتمردان هم جزو وظایف مهم مجلس است. مجلس در شرایط آتشبس میتواند تعطیل نباشد و مثل سایر دستگاهها در شرایط خاص جلساتش را داشته باشد. ضرورت ورود جدی قوه قضائیه و مراکز اطلاعاتی و امنیتی به این حوزه نیز حس میشود. نباید محتکران زالوصفت حس امنیت داشته باشند. اگر نیروهای مسلح با پشتیبانی مردم معجزه میکنند، اما اقتصاد بدون پدافند رها شده باشد، دشمن از همین روزنه، پیروزیِ میدان نبرد را بیاثر خواهد کرد. معیشت مردم را دریابید!