اعتراف صریح دونالد ترامپ به «دزدی دریایی» در توقیف نفتکش ایرانی، پرده از تناقضات سیاستهای آمریکا برداشت؛ رویکردی که با ادعاهای بشردوستانه در تضاد است و همزمان، حقانیت مواضع ایران در تأمین امنیت منطقه و تنگه هرمز را برجسته میسازد.
نورنیوز-گروه سیاسی: جنگافروزی آمریکایی ـ صهیونیستی با گسترهای از توحش و جنایت علیه ایران، در حالی صورت گرفت که آن را با عناوینی چون اقدامات بشردوستانه، کمک به رفاه و آزادی ملتها و تأمین امنیت و منافع آمریکا و متحدانش توجیه میکردند. حال آنکه اعترافات صریح دونالد ترامپ درباره دزدی دریایی و سرقت محمولهها، ابعاد تازهای از دروغین بودن این ادعاها را بر همگان آشکار ساخت.
ترامپ در فلوریدا، با اشاره به توقیف نفتکش ایرانی توسط ارتش آمریکا، اظهار داشت: «ما کشتی را تصرف کردیم، محموله را تصرف کردیم، نفت را تصرف کردیم. این یک تجارت بسیار سودآور است. چه کسی فکر میکرد ما چنین کاری انجام دهیم؟ ما مثل دزدان دریایی هستیم.» وی در ادامه افزود: «ما تا حدودی شبیه دزدان دریایی هستیم، اما جدی هستیم.»
این سخنان، که اعترافی آشکار به استمرار روحیه «غرب وحشی» در رفتار رهبران آمریکا است، افزون بر افشای پوچی ادعاهای بشردوستانه و بهانهجوییهای جنگطلبانه آنان، سندی روشن بر حقانیت مواضع ایران، بهویژه در مدیریت هوشمندانه تنگه هرمز، برای مقابله با چنین رفتارهایی بهشمار میآید؛ رفتاری که شایسته قدردانی کشورهای منطقه و فرامنطقهای است.
نقابی که فرو افتاد
ترامپ در طول پانزده ماه ریاستجمهوری خود، با طرح ادعای «صلح از مسیر جنگ»، حتی خویش را شایسته دریافت جایزه صلح نوبل معرفی کرده بود. وی تجاوزات نظامی علیه ایران و فجایعی چون حادثه میناب را با واژگانی نظیر کمک به مردم ایران، اعطای آزادی و رفاه توجیه میکرد. همچنین، او بهبود معیشت مردم آمریکا را محور سیاست خارجی خود دانسته و حتی اعمال تعرفهها علیه سایر کشورها را در همین چارچوب توجیه میکرد. تجاوز به ونزوئلا و ربایش رئیسجمهور آن کشور نیز با ادعای کمکهای بشردوستانه صورت گرفت. ترامپ بارها از ائتلافسازی، از جمله برای بازگشایی تنگه هرمز بهمنظور کمک به اقتصاد جهانی سخن گفته است.
اعتراف وی به دزدی دریایی، نهتنها ماهیت واقعی و نیت پنهان سیاستهای او را آشکار میسازد، بلکه نشان میدهد برای حاکمان کاخ سفید، همچون دزدان دریایی، تنها منفعت شخصی اهمیت دارد و حتی منافع ملی آمریکا و متحدانش نیز در حاشیه قرار گرفته است. این اعتراف، ریشه حضور پایگاههای نظامی آمریکا در سایر کشورها را نیز روشن میکند؛ حضوری که با هدف تضعیف توان دفاعی کشورها، ایجاد وابستگی امنیتی و تسهیل غارت منابع آنان صورت میگیرد.
این اظهارات را میتوان سندی بر ماهیت «غرب وحشی» حاکم بر نظام جهانی دانست؛ نظمی که در آن، انسانیت جایگاهی ندارد و منافع گروهی محدود بر منافع ملتها ترجیح داده میشود. جلوهای از این ماهیت را میتوان در رفتارهای رژیم صهیونیستی، از جمله حمله به ناوگان الصمود حامل کمکهای بشردوستانه برای غزه، نیز مشاهده کرد.
مسئولیتی که بر زمین مانده است
اعترافات ترامپ درباره دزدی دریایی، بیانگر مسئولیت سنگین نهادها و سازمانهای بینالمللی در قبال رفتارهای بحرانساز آمریکا است. اقدام آمریکا در ربایش کشتیهای ایرانی، نقض آشکار قوانین بینالمللی و اصول آزادی کشتیرانی است و مستلزم پاسخگویی و مجازات جهانی میباشد.
سکوت مدعیان اجرای قوانین جهانی و آزادی تجارت دریایی در برابر این اقدامات، در کنار درخواست آنان برای بازگشایی تنگه هرمز، بار دیگر ریاکاری و دوگانگی آنان را آشکار میسازد. این وضعیت، طی دهههای گذشته، توهم برتری و مصونیت از پاسخگویی را در آمریکا و رژیم صهیونیستی تقویت کرده، بهگونهای که ترامپ با جسارتی کمسابقه، از دزدی دریایی بهعنوان دستاوردی افتخارآمیز یاد میکند.
امروز جامعه جهانی در قبال پیامدهای این رفتارها مسئول است و نمیتواند با چشمپوشی از حقوق ایران، از پذیرش این مسئولیت شانه خالی کند.
اعتراف ترامپ و حق قانونی ایران
این اعتراف، از یک سو بیانگر حق مسلم ایران در دفاع مشروع برای تأمین امنیت ناوگان دریایی خود است. در شرایطی که جامعه جهانی از ایفای وظایف خود در احقاق حقوق کشورها ناتوان است، دفاع مشروع بر اساس منشور ملل متحد، با هر ابزار و امکانی، حقی انکارناپذیر برای ایران محسوب میشود.
از سوی دیگر، این اعتراف بر حقانیت سیاست ایران در مدیریت هوشمندانه تنگه هرمز تأکید دارد؛ سیاستی که نهتنها در راستای تأمین منافع ملی، بلکه در چارچوب مسئولیت ایران در حفظ امنیت منطقه و جهان تعریف میشود.
آمریکا نشان داده است که جز زبان قدرت، زبان دیگری را درک نمیکند. از این رو، اقدامات ایران در تنگه هرمز، ابزاری مشروع برای مقابله با دزدی دریایی و پایان دادن به این روند است. جامعه جهانی نیز بهجای اتخاذ مواضع غیرمسئولانه، باید با پذیرش حقوق ایران و بهرهگیری از ظرفیتهای ژئوپولیتیکی آن، در پایان دادن به این بیقانونی نقشآفرینی کند.
ایران، با اتکا به اقتدار بومی و حقوق قانونی خود، در برابر این اقدامات خواهد ایستاد و با تدوین و اجرای سیاستهای مناسب در تنگه هرمز، نقش خود را در تأمین امنیت منطقهای و جهانی ایفا خواهد کرد؛ چنانکه پیشتر نیز در برابر متجاوزان پاسخی قاطع و بازدارنده ارائه داده است.