عبدالله موحد، اسطوره بزرگ کشتی ایران و دارنده مدال طلای المپیک و چندین طلای جهان، در سن 87 سالگی درگذشت. این قهرمان پرافتخار که سالها در آمریکا زندگی میکرد، بر اثر حمله قلبی جان خود را از دست داد و جامعه ورزش ایران را در سوگ فرو برد.
نورنیوز-گروه ورزشی: عبدالله موحد، یکی از بزرگترین اسطورههای تاریخ کشتی ایران و جهان، در سن ۸۷ سالگی درگذشت و جامعه ورزش ایران را در شوک و اندوه فرو برد. موحد که سالها در ایالت ویرجینیای آمریکا زندگی میکرد، بر اثر حمله قلبی دار فانی را وداع گفت. او از پرافتخارترین کشتیگیران تاریخ ایران به شمار میرفت و نامش برای همیشه در تاریخ ورزش کشور ثبت شده است.
عبدالله موحد در طول دوران پرافتخار قهرمانی خود موفق شد مجموعهای کمنظیر از مدالها را کسب کند. او در فاصله سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ میلادی توانست ۸ مدال طلای ارزشمند در رقابتهای مهمی چون بازیهای المپیک، مسابقات جهانی و بازیهای آسیایی به دست آورد؛ افتخاری که جایگاه او را به عنوان یکی از نابغههای کشتی جهان تثبیت کرد.
موحد نخستین بار در رقابتهای جهانی ۱۹۶۵ منچستر در وزن چهارم تیم ملی ایران به میدان رفت و موفق شد مدال طلای جهان را از آن خود کند. این آغاز درخشش ستارهای بود که سالها بر تشک کشتی جهان حکمرانی کرد.
بزرگترین افتخار ورزشی عبدالله موحد کسب مدال طلای المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی بود؛ مدالی که نام او را در میان اسطورههای جاودانه کشتی جهان قرار داد. او پیش از آن نیز در مسابقات جهانی ۱۹۶۳ صوفیه با هدایت نبی سروری و غفاری برای نخستین بار دوبنده تیم ملی ایران را بر تن کرده بود.
آخرین حضور مهم او در رقابتهای جهانی ۱۹۷۱ صوفیه رقم خورد که در آن به مقام چهارم رسید. موحد سپس در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ با وجود مصدومیت مقابل حریف پانامایی قرار گرفت و پس از آن به شکل تلخی با دنیای قهرمانی خداحافظی کرد.
نام عبدالله موحد در فهرست مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی نیز ثبت شده و میراث او برای همیشه در تاریخ ورزش ایران ماندگار
پیام تسلیت وزیر ورزش در پی درگذشت عبدالله موحد
احمد دنیامالی در پیامی با ابراز تأسف از درگذشت زندهیاد عبدالله موحد، از این پیشکسوت پرافتخار ورزش ایران به عنوان چهرهای ماندگار، اسطورهای تاریخساز و ورزشکاری وطندوست نام برد.
متن پیام به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
خبر آسمانی شدن استاد عبدالله موحد عزیز را در حین مأموریت دریافت کردم. با ابراز تأسف و تأثر فراوان، پروندهی پرافتخار ایشان در دوران قهرمانی را مرور کردم که سرشار از مدال، عزت و سربلندی برای این مرز و بوم بود.
او مصداقِ بارز یک قهرمانِ وطنپرست بود؛ اسطورهای که هویتِ اصیل ایرانیاش حتی در سالهایی که دور از وطن میزیست، پابرجا و درخشان باقی ماند و همواره قلبش برای سربلندی ایران میتپید.
مدالهای ناب و زرین او در المپیک و مسابقات جهانی، هرچند از نظر تعداد توسط فرزندان دیگر ایرانزمین شکسته شد، اما جایگاه رفیع او به عنوان یکی از پیشگامانِ حماسه و تخصص، همچنان بر صحیفهی افتخارات ورزش ایران حک شده است.
نام او در تالار مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی، به عنوان نمادِ نبوغ و اعتبارِ ایرانِ عزیز تا ابد درج شده و باقی خواهد ماند.
اینجانب ضایعهی درگذشت این پهلوانِ بیبدیل را به خانواده محترم ایشان، جامعهی بزرگ کشتی و عمومِ ملتِ قدرشناس ایران تسلیت عرض نموده و از درگاه خداوند متعال برای آن زندهیاد، رحمت واسعه و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت دارم.