گزارش یوراکتیو نشان میدهد محدودیت افزایش روزانه قیمت در پمپبنزینهای آلمان، که برای کنترل هزینه سوخت اعمال شده بود، برخلاف انتظار موجب رشد میانگین قیمت و افزایش حاشیه سود فروشندگان شده است.
نورنیوز-گروه اقتصادی: برخی اقتصاددانان اعلام کردند که کنترل قیمتهایی که در پمپ بنزینهای آلمان برای محافظت از رانندگان در برابر افزایش قیمت نفت در بحبوحه جنگ در خاورمیانه اعمال شده بود، تاثیر معکوس داشته و میانگین هزینه سوخت را افزایش داده است.
کاترینا رایش وزیر اقتصاد و انرژی آلمان در ماه مارس(اسفند/فروردین) اعلام کرد که پمپ بنزینها باید هرگونه افزایش قیمت را به یک بار در روز در ظهر محدود کنند تا تاثیر افزایش قیمت انرژی را به حداقل برسانند.
با این حال، به گفته اقتصاددانان موسسه «زیو» و موسسه اقتصاد رقابتی دوسلدورف، که قیمتهای عمدهفروشی را با قیمتهای پمپ بنزین در ۱۵ هزار پمپ بنزین مقایسه کردند، این قانون در واقع حاشیه سود بنزین خردهفروشان را پنج تا ۶ سنت در لیتر افزایش داد.
این تارنما نوشت: خبر شکست آشکار این قانون در حالی منتشر میشود که دولت آلمان به رهبری فریدریش مرتس صدراعظم این کشور که نزدیک به یک سال از انتصاب او به این سمت میگذرد، برای احیای اقتصاد راکد خود تلاش میکند و یک طرح اصلاحی باعث ایجاد اختلاف بین حزب محافظهکار دموکرات مسیحی مرتس و شرکای ائتلافی چپ میانه او، حزب سوسیال دموکرات، شده است.
اقتصاددانان با بررسی دادههای قیمت قبل و بعد از معرفی این طرح، دریافتند که قیمتها اکنون در ظهر افزایش و سپس به تدریج در طول روز کاهش یافته و صبح روز بعد به پایینترین حد خود میرسند. این وضعیت باعث شده فرصتهای کمتری در طول روز برای خرید بنزین ارزانتر نسبت به قبل از اصلاحات در اختیار رانندگان قرار گیرد.
اقتصاددانان اذعان کردند: این اصلاحات در افزایش شفافیت قیمت موفق بود اما نتوانست سطح قیمتها را کاهش دهد. اگر بخواهیم دقیقتر بگوییم، تاثیر معکوس داشت.
آنها افزودند: بازههای زمانی با قیمت پایین برجستهتر و قابل پیشبینیتر شدهاند، اما این سادهسازی هزینهای دارد: قیمتها در دوره میانه روز بهطور نظاممند بالاتر میروند.
بر اساس محاسبات آنها، فروشندگان بنزین بهطور اضافی ۵ تا ۶ سنت در هر لیتر سود میبرند و جایگاههای کوچکتر و کسبوکارهای مستقل بیشترین بهره را بردهاند.
با این حال، نویسندگان این مطالعه هیچ تاثیر قابل توجهی بر قیمت دیزل پیدا نکردند.
آنها حدس زدند که این موضوع ممکن است به کاهش تقاضا از سوی دارندگان خودروهای دیزلی—که معمولا مسافتهای طولانیتری را طی میکنند—یا به افزایش سریعتر قیمتها در آغاز بحران، و نیز نزدیک شدن قیمت به آستانه روانی مهم ۲.۵۰ یورو (۲.۹۴ دلار) برای هر لیتر مربوط باشد.
به گزارش ایرنا، جنگ تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران باعث شوک جهانی انرژی شده و قیمت نفت و هزینههای سوخت را برای مصرفکنندگان در سراسر جهان افزایش داد. این جنگ جریان صادرات نفت از طریق تنگه هرمز که شریان حیاتی برای حدود یک پنجم صادرات نفت جهان است را مسدود کرد.
سخنگوی وزارت امور خارجه کشورمان پیشتر در دهم فرورودین در پاسخ به این پرسش که «در حال حاضر کشورهای اروپایی و سایر کشورها نسبت به افزایش قیمت سوخت و هزینههای مرتبط با کشاورزی و همچنین نگهداری شناورها در خلیج فارس و تنگه هرمز ابراز نگرانی کردهاند. واکنش ایران نسبت به این موضوع چیست»، گفت: بسیار روشن است؛ ایران مسئول این وضعیت نیست و خوشحال نیستیم که مردم دیگر کشورها به دلیل افزایش قیمت سوخت یا مواد غذایی دچار مشکل شوند. اما این هم قابل قبول نیست که در شرایطی که ایران زیر حملات موشکی و بمباران متجاوزان قرار دارد، نگرانیها به سمت قیمت غذا و سوخت معطوف شود. اگر چنین نگرانیهایی وجود دارد، باید به سمت طرفهایی معطوف شود که عامل اصلی این وضعیت هستند.
اسماعیل بقائی ادامه داد: تنگه هرمز تا قبل از تجاوز اخیر بسته نبوده است؛ ایران در طول چند دهه گذشته نگهبان رایگان تردد دریانوردی در منطقه خلیج فارس و تنگه هرمز بوده است. وضعیت کنونی ناشی از تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی است. هیچ کشور ساحلی نمیتواند در شرایط جنگ تحمیلی اجازه دهد که شناورهای دشمن به صورت عادی از این مسیر عبور کنند، زیرا این شناورها بهطور بالقوه برای اقدامات خصمانه از آن آبها استفاده میکنند.
جنگ رمضان و حملات مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران از نهم اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶) آغاز شد و در نهایت دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا شامگاه سه شنبه به وقت محلی ( ۷ آوریل ۲۰۲۶ برابر با ۱۸ فروردین ۱۴۰۵) در بیانیهای در شبکه «تروث سوشال» پس از ۴۰ روز جنگ علیه ایران عقبنشینی کرد.
در بامداد ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ شمسی طرفین بر سر آتش بس دو هفته ای با میانجیگری پاکستان برای انجام مذاکرات به منظور پایان دادن این جنگ توافق کردند اما زیاده خواهی آمریکا در مذاکرات اسلامآباد مانع از دستیابی به چارچوب مشترک و توافق شد.