در پی ماجراجویی نظامی در قالب ائتلاف آمریکایی-صهیونی و حملات علیه ایران، نهتنها اهداف اعلامی محقق نشد، بلکه اقتصاد اسرائیل با ضربات سنگین به زیرساختها و افزایش هزینههای فلجکننده مواجه شده است.
نورنیوز-گروه اقتصادی: تحولات اخیر منطقه نشان میدهد که سیاستهای تهاجمی و جنگطلبانه رژیم صهیونیستی، بهویژه در چارچوب ائتلاف آمریکایی-صهیونی و اقدامات علیه ایران، نهتنها دستاورد راهبردی به همراه نداشته، بلکه هزینههای سنگینی را بر پیکره اقتصاد این رژیم تحمیل کرده است. دادههای موجود گواه آن است که تمرکز درگیریها بر زیرساختهای حیاتی، بهویژه در بخش انرژی و صنایع شیمیایی، ضربات عمیقی وارد کرده و پایههای اقتصادی این رژیم را بیش از پیش متزلزل ساخته است.
در بخش انرژی، آسیب به پالایشگاههای حیفا و اشدود بهعنوان شریانهای اصلی تأمین سوخت، منجر به افت حدود ۳۰ درصدی ظرفیت پالایش شده است. این کاهش نهتنها نیاز داخلی را با بحران مواجه کرده، بلکه وابستگی به واردات سوخت گرانقیمت را افزایش داده است. برآوردها نشان میدهد هزینه روزانه این اختلالات به حدود ۲۷ میلیون دلار رسیده؛ رقمی که در صورت تداوم وضعیت، میتواند اقتصاد را به سمت بحران عمیقتری سوق دهد.
در حوزه صنایع شیمیایی نیز شرایط بحرانیتر به نظر میرسد. تمرکز آسیبها در منطقه حیفا، که قطب اصلی تولید مواد شیمیایی محسوب میشود، موجب تخریب انبارها و خسارت به مواد حساس شده است. نتیجه این وضعیت، کاهش ۶۰ درصدی تولید و اختلال گسترده در صادرات بوده است. این کاهش صادرات، ضربه مستقیمی به درآمدهای ارزی وارد کرده و توان رقابتی این رژیم در بازارهای بینالمللی را بهشدت کاهش داده است.
از سوی دیگر، برآورد هزینههای بازسازی نشان میدهد که رژیم اسرائیل برای ترمیم زیرساختهای آسیبدیده به رقمی بین ۲.۵ تا ۴ میلیارد دلار نیاز دارد. همچنین هزینههای ماهانه ناشی از تداوم درگیریها تا ۱ میلیارد دلار تخمین زده شده است. این ارقام سنگین، در کنار افزایش واردات اضطراری، فشار بیسابقهای بر منابع مالی وارد کرده و نشانهای روشن از شکنندگی ساختار اقتصادی این رژیم است.
در این میان، اصرار بنیامین نتانیاهو و حلقه نزدیک به او بر تداوم سیاستهای جنگطلبانه، نهتنها راهحلی برای بحران ایجاد نکرده، بلکه شرایط را پیچیدهتر کرده است. ادامه این مسیر میتواند به افزایش تورم، کاهش قدرت خرید و فرار سرمایه منجر شود؛ عواملی که هر یک بهتنهایی توان تضعیف یک اقتصاد را دارند، چه رسد به اقتصادی که همزمان با بحرانهای امنیتی و سیاسی نیز دستوپنجه نرم میکند.
واقعیت آن است که این تحولات، تصویری روشن از شکست راهبردهای تهاجمی و هزینههای سنگین آن ارائه میدهد. در شرایطی که اهداف اعلامی محقق نشده، اقتصاد رژیم صهیونیستی با کاهش تولید، افزایش هزینهها و اختلال در صادرات روبهرو شده و نشانههای بیثباتی در آن بیش از پیش نمایان است. تداوم این روند، در صورت عدم تغییر مسیر، میتواند این رژیم را به مرز فروپاشی اقتصادی نزدیکتر کند.