اگر انسجام فکری داشته باشید، میتوانید از توییتهای آشفته ترامپ بهرهبرداری کنید و سیاست رسانهای خود را در توییتر ساماندهی کنید. ترامپ با هذیانهای توییتری خود فضای آشفتهای را برای شما میسازد که ممکن است باعث پریشانی اجتماعی شود.
نورنیوز-گروه سیاسی: بیمسئولیتی و رهاشدگی آدمیان میتواند آسیبهای اجتماعی پدید آورد؛ بهویژه آنکه چنین آدمی رئیسجمهور بزرگترین قدرت نظامی جهان باشد. او فردی «ضد اجتماعی» و «ضد نهادی» است که از بسیاری از مرزهای انسانی-حیثیتی گذر کرده که میتواند نظم فکری و انسجام اجتماعی شما را مختل کند. بنابراین، آنگاه که میخواهید سیاستهای خود را پیش ببرید و از این آسیبها در امان بمانید، باید به یک ابزار مهم مجهز شوید و آن این است که «آمادگی خود را با انسجام فکری پیشینی حفظ کنید». سطور و بین سطور توییت وزیر خارجه ایران درباره تنگه هرمز کاملا روشن بود. عراقچی میگوید تنگه با هماهنگی سازمان بنادر و کشتیرانی ایران، «باز» است. از سوی دیگر، مقامات نظامی ایران گفتهاند تردد شناورهای نظامی ممنوع است و تردد شناورهای تجاری باید از مسیر تعیینشده از سوی سازمان بنادر و دریانوردی ایران باشد. یعنی رفت و آمد کشتی نظامی ممنوع است، مدیریت عمومی تنگه هم با ایران است و اینکه این تدابیر در پی آتشبس در لبنان و در پی شروط سابق ایران است. به بیان دیگر، شورای عالی امنیت ملی، سپاه و وزارت خارجه هماهنگ هستند. اما توییتهای آشفته ترامپ (و نابسامانی فکری یا سوءاستفاده رقبای جناحی) همه چیز را مخدوش میکند و از آن روایت پیروزی میسازد. تذکر چند نکته ضروری است:
1. موضعگیری شما نباید از توییتهای ترامپ فاصله زمانی بسیار زیاد داشته باشد؛ چون سخن شما در انبوهی از اخبار رسانهای جهان گم میشود. هرگاه که رئیسجمهور کشوری همچون آمریکا، آنهم در میانه جنگ، توییتی میفرستد، یک موج دامنهدار خبری ایجاد میشود. اگر بلافاصله موضعگیری کنید، پاسخ شما بر موج خبری او سوار میشود و بدون هزینه، سواری مجانی میگیرید؛ چون رسانهها به صورت طبیعی در پی اخذ واکنش طرف مقابل در هر خبری هستند؛ بنابراین آنچه را که شما بلافاصله میگویید، در ادامه سخن او منتشر میکنند. این یک نیاز طبیعی آدمیان است که حدیث رقبا را بشنوند. هرچه فاصله زمانی شما از توییت اولیه بیشتر باشد، کمتر و کمتر شنیده میشوید.
2. طبیعی است که نباید به همه توییتها واکنش نشان دهید. اگر با نظم فکری توییتها را به چند دسته تقسیم کنید، میدانید که کدامیک را باید پاسخ دهید، کدامیک باید بهسرعت پاسخ داده شود و کدامیک را اساسا نباید پاسخ دهید. برخی توییتها آثار حقوقی دارند، بنابراین تأمل شما باید بیشتر باشد. اما برخی دیگر روایتسازی رسانهای است. بعضی توییتها مستقیم غرور ملی شما را هدف میگیرد و پاسخی تیز میطلبد؛ سیلی رسانهای را باید با سیلی پاسخ دهید و در لحظه، نه با تعارفات معمول. هنوز پاسخ درخشان وزیر خارجه در پاسخ به خبرنگاری که پرسید «چکمهها بر زمین است؛ شما نمیترسید»، در فضای مجازی بازنشر میشود. در چنین شرایطی، پاسخ عمومی و گنگ و بیخاصیت شما جواب نمیدهد. آنگاه که او روایت مخدوشی از یک بیانیه میسازد که پیامد حقوقی روشنی دارد، شما نمیتوانید طرف را به «اقدامات لازم» حواله بدهید و به این اکتفا کنید که بگویید «اگر محاصره دریایی ادامه یابد، جمهوری اسلامی ایران متقابلا اقدامات لازم را انجام خواهد داد». اگر چنین کنید، در داخل و خارج روایت را باختهاید. در برابر فردی مثل ترامپ نمیتوانید تنها به پاسخهای کلی و مرسوم در دیپلماسی اکتفا کنید.