تازهترین دادهها از افت قابلتوجه تولید نفت اوپک در مارس 2026 حکایت دارد؛ کاهشی 7.9 میلیون بشکهای که تحتتأثیر تنشهای ژئوپلیتیکی و اختلالات منطقهای رخ داده است.
نورنیوز-گروه اقتصادی: بررسی تازهترین آمارها نشان میدهد تولید نفت اوپک در ماه مارس ۲۰۲۶ با کاهش قابلتوجهی مواجه شده و در مجموع ۷.۹ میلیون بشکه در روز افت داشته است. این کاهش در مقایسه با ماه فوریه که تولید حدود ۲۸.۷ میلیون بشکه در روز ثبت شده بود، به سطح ۲۰.۸ میلیون بشکه در روز رسیده و یکی از شدیدترین افتهای ماهانه در سالهای اخیر به شمار میرود.
بر اساس جزئیات این گزارش، مهمترین عامل این کاهش، تنشهای ژئوپلیتیکی و درگیریهای منطقهای بهویژه جنگ ائتلاف آمریکا و اسرائیل علیه ایران عنوان شده است. این تحولات موجب اختلال در زنجیره تأمین، کاهش صادرات و همچنین محدودیت در ظرفیت تولید برخی کشورهای کلیدی اوپک شده است.
در میان کشورهای عضو، عربستان سعودی بیشترین سهم را در این کاهش داشته است. تولید این کشور از ۱۰.۱۱ میلیون بشکه در فوریه به ۷.۸ میلیون بشکه در مارس رسیده که نشاندهنده افت ۲.۳۱ میلیون بشکهای است. عراق نیز با کاهش ۲.۵۶ میلیون بشکهای از ۴.۲ به ۱.۶۲ میلیون بشکه در روز، یکی دیگر از عوامل اصلی افت تولید به شمار میرود. امارات متحده عربی نیز کاهش قابلتوجهی را تجربه کرده و تولید آن از ۳.۴۲ میلیون بشکه به ۱.۹ میلیون بشکه در روز رسیده است؛ یعنی افتی معادل ۱.۵۲ میلیون بشکه. کویت نیز با کاهش ۱.۳۷ میلیون بشکهای از ۲.۵۹ به ۱.۲۱ میلیون بشکه در روز، در این روند نزولی نقش داشته است.
در همین حال، تولید نفت ایران نیز کاهش یافته و از ۳.۲۴ میلیون بشکه در فوریه به ۳.۰۶ میلیون بشکه در مارس رسیده که معادل افت ۱۸۲ هزار بشکهای است. هرچند این میزان در مقایسه با سایر کشورها کمتر است، اما همچنان نشاندهنده تأثیر شرایط منطقهای بر تولید نفت ایران است. در بخش «سایر تغییرات جزئی تولید»، برخی کشورها روند متفاوتی را تجربه کردهاند. ونزوئلا با افزایش ۷۹ هزار بشکهای و نیجریه با رشد ۲۲ هزار بشکهای، جزو معدود کشورهایی هستند که افزایش تولید داشتهاند. در مقابل، کشورهایی مانند الجزایر، گینه استوایی، گابن، لیبی و کنگو با کاهشهای جزئی بین هزار تا ۱۱ هزار بشکه در روز مواجه شدهاند.
این افت گسترده تولید میتواند پیامدهای مهمی برای بازار جهانی نفت داشته باشد. کاهش عرضه در شرایطی که تقاضای جهانی همچنان در سطح نسبتاً بالایی قرار دارد، احتمال افزایش قیمتها را تقویت میکند. از سوی دیگر، تداوم تنشهای سیاسی و نظامی در منطقه خاورمیانه میتواند چشمانداز تولید و صادرات نفت را بیش از پیش با عدم قطعیت مواجه کند. تحلیلگران بر این باورند که اگر این روند کاهشی ادامه یابد، ممکن است کشورهای مصرفکننده بزرگ برای تأمین انرژی خود به منابع جایگزین یا افزایش ذخایر استراتژیک روی آورند.
همچنین، نقش کشورهای غیرعضو اوپک در متعادلسازی بازار پررنگتر خواهد شد. در مجموع، دادههای منتشرشده نشان میدهد که بازار نفت در یکی از حساسترین دورههای خود قرار دارد و تحولات سیاسی، بیش از هر زمان دیگری بر معادلات عرضه و تقاضا تأثیرگذار شدهاند.