روایت شاگردی در مکتب دکتر خرازی

نورنیوز-گروه سیاسی: به واقع بودن درکنار دکتر خرازی را توفیق درک ایشان می دانستم که برایم مهم بود و برای همیشه همراه من خواهد بود   . در ذهنم خاطرات بسیار بسیار زیبایی را از ایشان در مقاطع مختلف و بحران ها مرور کردم  به این رسیدم که خاطراتی بصورت خاص ومورد به مورد از   صداقت ، راست گویی ، شفافیت  ،  نظم ، مدیریت جامع نگر – اخلاق مدار، مهربان و با  محبت  ، سعه صدر وفاداری ،معرفت ، ایمان راسخ – نسلط به اخرین تحولات در جهان و کاملا به روز از نظر فن اوری و اطلاعات -  زندگی سلامت از نظرمالی و ساده زیستی بصورت ویژه و...  در ذهن دارم که در این کوتاه نوشته نمی گنجد 
نقش و سهم ایشان دربازتعریف و تقویت  سیاست خارجی – توسعه علوم شناختی و تربیتی – ایجاد هم گرایی و وحدت در کشور و ... نیاز به دهها نوشتار با قلم صاحب نظران دارد و من سعی کردم کوتاه به زاویه ا ی نا پیدا - کمتر شناخته و درحد بضاعت محدودم  بپردازم 
درسال 1367 بدلایلی مشکل قلبی پیداکردم. آن موقع یک خبرنگار عادی درایرنا بودم خاطرم هست دکتر خرازی جایگاه بسیار مهمی در کشور داشت.  چشم باز کردم روی تخت بیمارستان اولین کسی را که به همراه محافظ دیدم دکتر خرازی بود که برای عیادت به بیمارستان امده بود.  تا سال گذشته که مادرم مرحوم شد و باردیگر  دکتر خرازی بود که به مراسم ختم امد .
دست تقدیر درسال 1392 موجب شد که در دولت اول اقای روحانی بدلیل شرایط خاص کشور مدیرعامل ایرنا شوم.  خدمت ایشان رفتم وگفتم نقش امروز من در ایرنا نتیجه زحمات شماست که درسال 1367 موجب حضور و تربیت  من در ایرنا بعنوان خبرنگار شدید و به همین دلیل تجربه اندوخته که شما عاملش بودید را امروز به کار خواهم گرفت  مانند همیشه لبخند زد و گفت کار خوبی کردید که مسئولیت را پذیرفتید  ، خدا به شما کمک می کند و موفق خواهید شد . 
دکتر خرازی به همراه همسرش که از کمالات ایشان زیاد شنیده بودم شهید شدند و حقش هم همین بود که در بستر نمیرد اما مطمئن هستم من و صدها تن دیگر از شاگردانش  تا مرگ به یادشان و با  بهره از سلوک و اموخته هایمان از ایشان زندگی خواهیم کرد یادش تا ابد زنده است اگرچه دیگر درمیان ما نیست 
چنانم در دلی حاضر که جان درجسم وخون در رگ 
فراموشم نه ای وقتی که دیگر وقت یاد آیی