نخستوزیر ژاپن اعلام کرد با تشدید بحران انرژی و وابستگی 95درصدی به نفت خاورمیانه، توکیو برای جبران کمبود سوخت از ذخایر راهبردی نفت استفاده میکند.
نورنیوز-گروه اقتصادی: سانای تاکائوچی، نخستوزیر ژاپن، امروز جمعه از تصمیم توکیو برای برداشت مقادیر بیشتری از ذخایر راهبردی نفت خام این کشور خبر داد.این میزان که برای تأمین مصرف ۲۰ روز کافی است، از اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) آغاز خواهد شد. هدف از
این اقدام، تضمین ثبات تأمین نفت خام در برابر اختلالات ایجادشده ناشی از تحولات جنگی در خاورمیانه اعلام شده است.تاکائوچی در نشست وزیران که به دنبال تحولات جنگ در منطقه برگزار شد، تصریح کرد که دولت ژاپن به ذخایر ملی که در اختیار دولت است، روی
آورده تا امنیت انرژی خود را تقویت کند.این در حالی است که ژاپن ماه گذشته نیز برای نخستین بار از این ذخایر که جزو بزرگترین ذخایر نفتی جهان به شمار میرود، استفاده کرده بود
وابستگی ۹۵ درصدی ژاپن به نفت خاورمیانه در سایه اختلال در هرمز
ژاپن که حدود ۹۵ درصد از نفت وارداتی خود را از کشورهای خاورمیانه تأمین میکند، از اواخر فوریه (اوایل اسفند) که جنگ علیه ایران آغاز شد، با محدودیتهای جدی در تردد دریایی در تنگه هرمز مواجه شده است. مقامات ژاپنی تأکید کردهاند که این محدودیتها،
زنجیره تأمین انرژی این کشور را که سومین اقتصاد بزرگ جهان است، با چالش جدی روبهرو کرده است.در همین حال ایران، بر اساس قوانین بینالمللی و حق ذاتی دفاع از خود، عبور و مرور در تنگه هرمز را به صورت کاملاً کنترلشده مدیریت میکند. مقامات ایرانی بارها
اعلام کردهاند که این آبراه استراتژیک برای همه کشورهایی که روابط دوستانه با ایران دارند و در تجاوز نظامی علیه ایران مشارکت ندارند، باز و امن است و تنها به روی «دشمنانی که به ایران تجاوز میکنند» بسته خواهد شد.
در ارتباط با این موضوع، سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، در تماس تلفنی با سرگئی لاوروف، همتای روس خود، بار دیگر بر این موضع تأکید کرد و گفت که تضمین عبور امن در تنگه هرمز منوط به اجرای تفاهمهای موجود است
این تحول در حالی رقم میخورد که ژاپن که خود را بیطرف در مناقشات منطقه معرفی کرده، با احتیاط کامل در حال مدیریت بحران انرژی خود است. تحلیلگران معتقدند که برداشت گسترده ذخایر نفتی توسط کشوری مانند ژاپن که به طور سنتی کمترین ذخیره
راهبردی را در میان کشورهای صنعتی حفظ میکرده، نشاندهنده عمق تأثیرگذاری ایران بر معادلات انرژی جهانی و اثربخشی سیاست «باز بودن برای دوستان و بسته بودن برای دشمنان» در تنگه هرمز است.