پس از گذشت بیش از یک ماه از تجاوز نظامی مشترک دولتهای اسرائیل و ایالات متحده آمریکا به ایران به روشنی معلوم شده است که دولت آمریکا هیچ استراتژی مشخص و منسجمی برای این ماجراجویی نظامی نداشته و صرفا اسیر این تصور احتمالا القاشده از سوی دولت اسرائیل بوده که با نخستین ضربه کاری به سران نظام در همان روزهای اول، کار یکسره خواهد شد.
نورنیوز-گروه اقتصادی: اما این خیال خام با مقاومت جانانه ایرانیان و نیروهای نظامی آن باطل شد و نه تنها متجاوزان در اهداف اصلی اولیه شکست خوردند، بلکه به تدریج روشن شد ایران با استفاده هوشمندانه از موقعیت استراتژیک تنگه هرمز دست برتری در جنگ و طبیعتا صلح آینده پیدا کرده است. بهرهگیری عاقلانه از این دست برتر در جهت منافع ملی ایران آینده این جنگ و راه برونرفت از آن را رقم خواهد زد.
فشار اقتصادی ناشی از معضل عبور از تنگه هرمز بر اقتصاد جهانی بخش اعظم کشورهای دنیا را عملا در موضع مخالفت با ماجراجویی نظامی اسرائیل و آمریکا قرار داده است. علاوه بر موضع کشورهای بزرگی مانند چین و روسیه در محکومیت تجاوز نظامی به ایران، امروز رئیسجمهور فرانسه بهعنوان یکی از کشورهای مهم اروپایی صراحتا میگوید باز کردن تنگه هرمز راهحل نظامی ندارد و این کار باید با توافق با ایران صورت بگیرد. بررسی پیشنهاد بحرین برای بازگشایی تنگه هرمز که عملا راهحل نظامی را مدنظر دارد، در شورای امنیت سازمان ملل متحد تاکنون دو بار به تعویق افتاده است. سیاستهای امپریالیستی دولت ایالات متحده آمریکا بیش از پیش مورد انتقاد جدی بخش اعظم کشورهای جهان از جمله متحدان اروپایی و اعضای ناتو قرار گرفته است و از آن سیاستها تبری میجویند. از این موقعیت ممتازی که در سایه مقاومت ملی به دست آمده باید به درستی و در جهت منافع ملی ایران استفاده کرد.
نیاز به تضمین آزادی عبور کشتیها از تنگه هرمز که امروز تبدیل به یک مساله مهم جهانی شده است، میتواند موضوع اصلی مذاکرات دیپلماتیک ایران برای رسیدن به صلح باشد. اما هیچ نیازی نیست که این مذاکرات در حال حاضر الزاما و مستقیما با طرفهای متخاصم ایران یعنی دولتهای اسرائیل و آمریکا صورت گیرد. ایران میتواند پیشنهادها و شرایط خود را برای تضمین عبور ایمن از تنگه هرمز به همه کشورهایی که خواهان حل مساله با مذاکرات دیپلماتیک هستند، مطرح سازد و با آنها به طرق مختلف به گفتوگوی سازنده، جدی و عملی بنشیند. این تدبیر تاثیر مهمی بر افکار عمومی جهانیان و شاید از آن مهمتر بر آمریکاییان مخالف جنگ خواهد گذاشت و به دولت متوهم و سردرگم آمریکا فشار وارد خواهد کرد که جنگ را متوقف سازد و به جای تکرار گزافهای بهعنوان تسلیم به راهحلهای دیپلماتیک حقیقی روی بیاورد. البته برای رسیدن به نتیجه، پیشنهادهای ایران نباید حداکثری و غیر واقعبینانه باشد. برای این منظور لازم است که طرف ایرانی مذاکره از اهل علم، فن و تجربه باشند و مقهور شعارپردازیهای افراطی مغایر با منافع ملی نشوند. موضع رئیسجمهور فرانسه و در نمونه دیگر واکنش اخیر وزیر خارجه اسبق قطر به سخنان دکتر محمدجواد ظریف در فارنافرز نشان میدهد که آمادگی جدی در سطح جهانی و منطقهای برای وارد شدن به مذاکره با ایران برای حل معضل تنگه هرمز و پایان دادن به جنگ وجود دارد.
البته اینجا لازم است به پیچیدگی روابط میان دولتهای اسرائیل و آمریکا و نقش و هدف آنها از ماجراجویی نظامیشان اشاره کرد. به احتمال قریب به یقین این اسرائیل بود که پای آمریکا را به جنگ ۱۲ روزه و در ادامه آن به جنگ فعلی کشاند. پیش از این اشاره شد که آمریکا استراتژی منسجم و مشخصی برای این جنگ و خروج از آن ندارد. اما باید اضافه کنیم که این سردرگمی شامل اسرائیل نمیشود. اسرائیل استراتژی مشخص و منسجمی را دنبال میکند و آن تضعیف هر چه بیشتر نه تنها نیروهای نظامی، بلکه توان اقتصادیِ نه فقط حکومت فعلی کشور، بلکه واقعیت مهمی به نام ایران است. جاهطلبیهای منطقهای اسرائیل از سالهای دور تضعیف و احیانا تجزیه کشورهای بزرگ منطقه از جمله ترکیه و ایران است. نادیده گرفتن تفاوتهای مهم میان سیاستهای اسرائیل و آمریکا ممکن است برای منافع ملی ایران بسیار زیانبخش باشد. منافع دولت فعلی آمریکا ایجاب میکند که جنگ هرچه زودتر خاتمه یابد، اما منافع و مقاصد دولت فعلی اسرائیل درست در جهت مخالف یعنی در ادامه جنگ است.
منافع ملی ایران در پایان هرچه سریعتر جنگ است تا زیرساختهای اقتصادی و نظامی ایران بیش از این آسیب نبینند. متاسفانه برخی افراطیون سادهلوح که از جنایتهای صورتگرفته در این جنگ به شدت و بحق عصبانیاند با تسلیم شدن بر احساسات و دور شدن از عقل بر طبل ادامه جنگ میکوبند و با طرح شعارهای غیر واقعبینانه و بعضا آخرالزمانی عملا پایان جنگ را تعلیق به محال میکنند. خوشبختانه متولیان نظامی کشورمان هوشمندانه به شیطنتهای خطرناک اسرائیل در دو به همزنی و حمله به اهداف غیر نظامی در کشورهای خلیجفارس و گذاشتن آن به حساب ایران پی برده و آشکارا این توطئه را افشا کرده و از آن تبری جستهاند. هدف از این شیطنتها وارد کردن عملی این کشورها به جنگ با ایران و گستردهتر کردن دامنه بحران منطقهای و تداوم بخشیدن به مخاصمات نظامی است. بنابراین لازم است ایران روابط دیپلماتیک با کشورهای حوزه خلیجفارس را تعمیق دهد و حتیالامکان آنها را در جریان توطئههای نظامی رژیم اسرائیل قرار دهد.
در پایان باید تاکید کرد که از این موقعیت ممتاز استراتژیک ایران در تنگه هرمز باید هرچه سریعتر و بهتر در جهت تامین منافع ملی ایران بهره جست؛ چراکه طولانی شدن جنگ و اقدام محتمل دولتهای متخاصم برای راه حلهای نظامیِ هر چند بسیار پر هزینه برای آنها، برای طرف ایرانی هم بسیار مخاطرهانگیز و سنگین خواهد بود. عقل حکم میکند که از این دست برتر ایران در قضیه تنگه هرمز مدبرانه در جهت تامین منافع ملی استفاده کنیم و ناخواسته و از روی احساسات و جزماندیشی خام در دام توطئههای شیطانی دولت اسرائیل نیفتیم.