شهادت دریابان علیرضا تنگسیری، نماد بیش از چهل سال جهاد دریاپایه و پاسداری از خلیج فارس است؛ فرماندهای که در امتداد دفاع مقدس تا امروز، اقتدار دریایی ایران را جاودانه ساخت.
نورنیوز-گروه سیاسی: بسم ربّ الشهدا و الصدیقین
مردان خدا نمیمیرند…
فقط از ساحل خاکیِ دنیا، دل به اقیانوس بیکران لقاء الله میزنند…
دریابان شهید علیرضا تنگسیری، فرزند غیرت و غیرتمندیِ آبادان،
نامی نبود که در تاریخ بماند؛
او خودِ تاریخ بود…
تاریخِ ایستادگی، تاریخِ طوفان، تاریخِ مردانی که در سختترین لحظات،
نه عقب نشستند و نه خم شدند.
او از همان روزهای آتش و خون،
در خط مقدم دفاع مقدس، آبادان مقاوم
در کنار مردان بیادعا،
در رکاب عالِمی مجاهد و اسطورهای چون آیتالله جمی،
سنگر به سنگر،
غیرت را معنا کرد.
تنگسیری، فقط یک فرمانده نبود…
او روایت زندهای از «ایمانِ در میدان» بود.
مردی که دریا را فهمید،
و دریا نیز به احترامش، سر فرود آورد.
در سالهای سرنوشتسازی که نیروی دریایی سپاه تحت فرماندهی دریاسالار شهید علی شمخانی در مسیر تحول راهبردی گام نهاد، شهید تنگسیری با نگاه راهبردی و روحیه جهادی خود، نقشی مثال زندگی در تحکیم پایههای قدرت نوین دریایی جمهوری اسلامی ایفا کرد و نشان داد در مکتب فرماندهی او، هم جنگیدن در دریا را به درستی آموخته و هم ایستادگی در برابر ابرقدرتها را.
۴۶ سال جهاد بیوقفه…
۴۶ سال ایستادن در برابر توفانهای سهمگین دشمن…
۴۶ سال پاسداری از حریم آب و خاک این سرزمین…
و سرانجام،
لبیک به دعوتی که فقط مردان راستین میشنوند:
«فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ…»
او رفت…
اما نه با سکوت…
با انفجار حماسه رفت…
با زخمهایی که نشان میداد هنوز هم در خط مقدم است،
هنوز هم فرمانده است،
هنوز هم سپر این ملت است…
دشمن گمان میکند با رفتن این مردان خدا، راهها بسته میشود…
اما تاریخ این سرزمین چیز دیگری میگوید؛
از خمینی کبیر تا امروز،
از میدانهای آتش تا آبهای خلیج همیشه فارس،
هر شهید،
آغازی تازه بوده است…
تنگسیری رفت،
اما هزاران تنگسیری در دل این ملت برخاستند.
امروز،
موجهای خلیج فارس، نام او را فریاد میزنند…
تنگه هرمز، هنوز بوی اقتدار او را دارد…
و رزمندگان دریا،
با چشمانی اشکبار اما ارادهای پولادین،
راه فرماندهشان را ادامه میدهند.
او یادآور رئیسعلیها بود…
یادآور غیرتی که در برابر استعمار، سر خم نکرد…
یادآور مردانی که مرگ را کوچک و عزت را بزرگ دیدند.
این شهادت، پایان نیست…
آغاز طوفانی تازه است…
ما ملتی هستیم که با شهادت زندهایم،
با خون پیش میرویم،
و با ایمان، تاریخ میسازیم.
امروز، در سوگ تنگسیری،
دلها میسوزد…
اما این سوز،
آتش انتقام و ادامه راه را شعلهورتر میکند.
ما با او عهد میبندیم…
با خون او،
با راه او،
با آرمان او…
که این پرچم، بر زمین نماند…
که این دریا، بینگهبان نماند…
سلام بر تو ای فرمانده دریا…
سلام بر تو ای شهید راه خدا…
و سلام بر راهی که هرگز خاموش نخواهد شد…