در گفتار دوم از سلسله یادداشت های «نظم انگلوساکسونی، کانون اضطراب ژئویلیتیکی علیه ایران» با اشاره به بزنگاهها و شواهد تاریخی دوران معاصر، گوشههایی از تلاش مستمر و سیستماتیک اردوگاه آنگلوساکسونها و امپراتوری آتلانتیک شمالی برای تضعیف ایران و جلوگیری از عمقیابی قابلیتهای صنعتی در کشورمان شرح داده میشود.
نورنیوز-گروه سیاسی: در گفتار اول توضیح دادیم که موقعیت خاص ژئوپلیتیکی ایران در محل تلاقی قدرتهای بزرگ از بازی بزرگ قرن نوزدهم تا رقابت میان آمریکا و چین و روسیه در سالهای اخیر، چگونه ضریب حساسیت ایران در معادلات ژئوپلیتیکی را به صورت مستمر افزایش داده و زمینههای تضعیف مستمر و سیستماتیک مولفههای قدرت ملی کشور را فراهم آورده است. در خلال تشریح اضطراب ژئوپلیتیکی ایران، اشارهای داشتیم به این که در میان عوامل خارجی موثر بر ناکامیهای مکرر ایرانیان در طرحهای توسعه صنعتی، بیش از هر چیز رد پای نظم آنگلوساکسونی را میتوان مشاهده کرد که امروز در قالب امپراتوری دلار به محاصره اقتصادی، اطلاعاتی، امنیتی، نظامی و شناختی ایرانیان کمر بسته است. در گفتار دوم با اشاره به بزنگاهها و شواهد تاریخی دوران معاصر، گوشههایی از تلاش مستمر و سیستماتیک اردوگاه آنگلوساکسونها و امپراتوری آتلانتیک شمالی برای تضعیف ایران و جلوگیری از عمقیابی قابلیتهای صنعتی در کشورمان شرح داده میشود. این شواهد تاریخی ثابت میکنند که اگر چه نقش رژیم صهیونیستی، موساد و شخص نتانیاهو در استفاده از نقطه ضعفهای اخلاقی ترامپ در بر پا کردن جنگ ناجوانمردانه بر علیه مردم ایران قابل انکار نیست، اما ریشه اصلی این جنگ را باید در کلان راهبردها و طرحهای درازمدت امپراتوری آتلانتیک شمالی برای تسلط بر منابع انرژی و حفظ هیمنه دلار جستجو کرد.
سازوکارهای نظم آنگلوساکسونی برای تضعیف ایران
نظم آنگلوساکسونی مجموعه ترتیبات ژئوپلیتیک، ژئواکونومیک و ژئوکالچر است که به وسیله کمپانی هند شرقی وارد این منطقه شد و پس از تسخیر و اشغال شبه قاره هند، برای حفظ امنیت و جلوگیری از تعرض رقبا به شبه قاره هند به عنوان نگین مستعمرات بریتانیا، تضعیف مستمر ژئوپلیتیک و ژئواکونومی ایران را در دستورکار خود قرار داد.[1] تاکید نظریه «ایلاف» بر سویه اقتصادی نظم آنگلوساکسونی و تاثیرپذیری اقتصاد ایران از سازوکارهای ایجاد شده به وسیله این نظم است. هدف این نظم، هژمونی و سلطهجویی بر سه حوزه ژئوپلیتیکی و ژئواکونومی و ژئوکالچر در مناسبات بینالمللی است. برای دستیابی به این هدف از ابزارهای ژئواکونومیکی (از قبیل لجستیک دریاپایه و تسلط بر آبراههای اصلی و خطوط لوله نفت و گاز)، تحمیل دلار به عنوان ارز جهانروا (کنفرانسبرتون وودز 1944 تا شوک نیکسون 1971)، نهادسازی بینالمللی، انحصار در سرشاخههای فناوری اطلاعات و نهایتا، بهرهبرداری از همه ابزارها و ظرفیتهای اقتصادی به عنوان سلاح مرگبار[2] استفاده میکند. به عنوان بارزترین استفاده تسلیحاتی از اقتصاد میتوان به نبود غیرقانونی و ظالمانه دولت ایالات متحده بر علیه منافع مردم ایران اشاره کرد که با قرار گرفتن تجارت خارجی بر روی پلتفرم دلار ممکن شد. این تحریمها که از سالهای نخست پیروزی انقلاب اسلامی ایران آغاز شده و مرحله به مرحله شدت پیدا کرده بود در سالهای اخیر و پس از توسعه فناوریهای نفت شیل[3]، مرحله جدیدی از رفتار خصمانه و تهاجمی را به نمایش گذاشت و اقتصاد ایران را تحت فشارهای بیسابقه قرار داد. تحریم جامع آمریکاییها در سال 2010 موسوم به CISADA را میتوان نقطه عطفی در این رفتار تخاصمی دانست.
نظم آنگلوساکسونی به رغم نوسازی در ابزارها و ظرفیتسازیهای نهادی قدرتمند برای تسلط بر امنیت و تجارت جهانی، همچنان از شگردهای سنتی و دیرینه خود، از قبیل جداییبیانداز و حکومت کن[4] (مانند قرارداد سایکس پیکو 1916)، بازیابی دلارهای نفتی در تجارت خارجی[5]، چماق و هویج[6] و ایجاد رعب و وحشت و توسعه تروریسم دولتی استفاده میکند. کدگذاری ژئوپلیتیکی آنگلوساکسونی در حالت پیشرفته، خود را در شکل دیوارهای نامرئی، شیببندیهای نامحسوس، یکجانبهگرایی در راهبری زنجیرههای ارزش جهانی و تقسیمکار و رابطه مبادله غیرعادلانه نشان داده است.
شکل(1)، ماهیت مداخله و برخی از سازوکارهای فشار نظم آنگلوساکسونی بر جریان توسعه صنعتی ایران را به تصویر کشیده است.
رخدادها وبزنگاه های تاریخی این جدول، کارنامه ای بلند و بالا از پایمال کردن حقوق مردم ایران به وسیله مدعیان امپراتوری آتلانتیک شمالی است.امپراتوری که مرکزثقل آن در میانه قرن بیستم ،از شرق اقیانوس اطلس شمالی به غرب آن منتقل شد و امروزه برای مراقبت از هیمنه دلار، در ونزوئلا آدم ربایی می کند و خلیج فارس را درکام جنگی خونین و بی پایان، به آتش می کشد.در گفتارهای بعدی درباره برخی بزنگاه های تاریخی با اهمیت جدول بالا توضیح خواهیم داد.