ماه رمضان در کلام حضرت محمد (ص) ماهِ سوزاندن گناهان، میهمانی خدا و فرصت طلایی رهایی از آتش است؛ ماهی که رحمتش آغاز میشود، با مغفرت میبالد و به آزادی از دوزخ ختم میشود.
نورنیوز-گروه فرهنگی: رسول خدا(ص) رمضان، بدین سبب رمضان نامیده شده است که گناهان را می سوزاند. (کنزل العمال23688)
اگر بنده ارزش ماه رمضان را بداند، آرزو می کند که سراسر سال، رمضان باشد.
(بحارالانوار ج96ص346)
در هنگام فرا رسیدن ماه رمضان، پیامبر اکرم(ص) سه بار فرمود: سبحان اللّه به پیشواز عجب ماهی می روید؟ و عجب ماهی به شما روی می آورد؟
(بحارالانوار ج96ص347)
رسول خدا(ص) سه روز مانده از ماه شعبان، به بلال دستور می داد در میان مردم جار بزند. پس مردم را جمع می کرد و بر منبر می رفت و حمد و ثنای خدا می گفت و می فرمود: ای مردم همانا این ماه به شما روی آورده و آن سرور همه ماه هاست. در آن شبی وجود دارد که از هزار ماه بهتر است. در این ماه درهای دوزخ بسته و درهای بهشت گشوده می شود. هر که این ماه را در یابد و آمرزیده نشود خداوند او را از رحمت خود دور گرداند. (بحارالانوار ج44 ص1)
امام علی(ع) روزی رسول خدا(ص) برای ما خطبه ای ایراد کرد و فرمود: ای مردم همانا ماه با برکت و رحمت و آمرزش به شما روی آورده است. این ماه نزد خدا بهترین ماه است و روزهایش بهترین روزها و شبهایش بهترین شب ها و ساعت هایش بهترین ساعات. در این ماه شما به میهمانی خدا دعوت شده اید و در زمره بهره مندان از کرامت خداوند قرار گرفته اید. در این ماه نفس های شما تسبیح خداست و خواب شما عبادت است و اعمال شما پذیرفته و دعایتان به اجابت می رسد ...، من برخاستم و عرض کردم: ای رسول خدا بهترین عمل در این ماه چیست؟ پیامبر فرمود: ای ابالحسن بهترین عمل در این ماه خویشتن داری از حرام های خدای عزوجل است. (امالی صدوق)
رسول خدا (ص) فرمودند:
اگر بنده بداند در رمضان چه هست، البته دوست می دارد رمضان یک سال باشد.
(بحار الانوار، ج 93، ص 346)
رسول خدا (ص) فرمودند:
«رمضـان» ماهى است که ابتـدایش رحمت است و میانه اش مغفرت و پایانش آزادى از آتش جهنم. (بحار الانوار، ج 93، ص 342)
حضرت رسول (ص) می فرمایند:
خداوند تبارک و تعالی در هر شب از ماه رمضان سه مرتبه می فرماید: آیا سوال کننده ای هست تا خواسته او را به وی بدهم؟ آیا توبه کننده ای هست تا توبه او را بپذیرم؟ آیا آمرزش کننده ای هست تا او را بیامرزم؟ کیست به توانگر بی احتیاج و ادا کننده عادل قرض بدهد.
(الأمالی مفید، ص۲۳۰)