زمانی که دونالد ترامپ ماه گذشته ایران را تهدید کرد که اگر با توافقی برای مهار برنامه هستهای خود موافقت نکند هدف حمله قرار خواهد گرفت، پنتاگون در موقعیتی نبود که فوراً این تهدید را پشتیبانی کند.میان 30 تا 40 هزار نیروی آمریکایی در خاورمیانه، مستقر در هشت پایگاه دائمی، با کمبود سامانههای پدافند هوایی روبهرو بودند.
نورنیوز- گروه بین الملل: زمانی که دونالد ترامپ ماه گذشته ایران را تهدید کرد که اگر با توافقی برای مهار برنامه هستهای خود موافقت نکند هدف حمله قرار خواهد گرفت، پنتاگون در موقعیتی نبود که فوراً این تهدید را پشتیبانی کند. میان ۳۰ تا ۴۰ هزار نیروی آمریکایی در خاورمیانه، مستقر در هشت پایگاه دائمی، با کمبود سامانههای پدافند هوایی روبهرو بودند؛ در حالی که انتظار میرفت هر حملهای با پاسخ تلافیجویانه ایران همراه شود. جنگندههای اضافی مورد نیاز برای اجرای عملیات گسترده در پایگاههایی در اروپا و حتی خاک آمریکا قرار داشتند و بسیاری از تجهیزات انباشتهشده طی دو دهه جنگ، از منطقه خارج شده بود؛ حتی بخشی از توان نظامی که در کارزار علیه حوثیهای یمن به کار رفته بود دیگر در خاورمیانه حضور نداشت.
در چنین شرایطی، مقامهای ارشد امنیت ملی به رئیسجمهور توصیه کردند برای بازسازی توان تهاجمی و، مهمتر از آن، توان دفاعی آمریکا در ۱۱ کشوری که ممکن است در معرض واکنش ایران باشند، زمان بخرد. کاخ سفید تأکید کرد که همه گزینهها روی میز است و رئیسجمهور پس از شنیدن دیدگاههای مختلف تصمیم نهایی را خواهد گرفت. همزمان که ترامپ گزینههای نظامی خود را در صورت شکست دیپلماسی بررسی میکند، پنتاگون در حال تکمیل آرایش نیروهایی است که او از آن بهعنوان «ناوگان عظیم» یاد کرده بود.
این آرایش تاکنون شامل هشت ناوشکن مجهز به موشک هدایتشونده با قابلیت رهگیری موشکهای بالستیک ایران، سامانههای دفاع موشکی مستقر در خشکی و زیردریاییهایی با توان شلیک موشکهای کروز تاماهاوک است. طی سه هفته گذشته، در حالی که گفتوگوها میان آمریکا، ایران، اسرائیل و کشورهای عربی جریان داشته، وزارت دفاع آمریکا بهطور همزمان برای سناریوی جنگ آماده شده است. به گفته مقامهای نظامی، تجهیزات مستقرشده هم کارکرد تهاجمی دارند و هم برای دفاع در برابر حملات احتمالی ایران طراحی شدهاند. یک مقام ارشد نظامی این روند را «آراستن خانه پیش از اقدام» توصیف کرده است.
ترامپ ابتدا تهدیدهای خود را با حمایت از معترضان ایرانی توجیه میکرد، اما بعداً تمرکز خود را دوباره بر برنامه هستهای و موشکهای بالستیک ایران گذاشت؛ برنامهای که تهران آن را غیرنظامی میداند. تحلیلگران معتقدند طرح تهدید پیش از آمادگی کامل نظامی، به ایران نیز فرصت داده تا تهدیدهای متقابل خود را تقویت کند.
رئیسجمهور هنوز تصمیمی قطعی برای حمله نگرفته است. پس از دیدار با بنیامین نتانیاهو، اعلام کرد تنها نتیجه قطعی، ادامه مذاکرات بوده است؛ هرچند گفته است تغییر رژیم در ایران «بهترین اتفاق» خواهد بود. گزینههای مورد بررسی شامل هدفگیری برنامه هستهای و توان موشکی ایران و حتی عملیات نیروهای ویژه علیه اهداف خاص نظامی است. اما پیش از هر اقدام، تقویت پدافند در پایگاههای آمریکا در قطر، عراق، بحرین، کویت و اردن ضروری دانسته شده است. فرماندهان پیشین تأکید کردهاند که پیش از هر حملهای باید برای پاسخ اجتنابناپذیر آماده بود.
ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، همراه با ناوهای مجهز به تاماهاوک، در مرکز آرایش دریایی آمریکا قرار دارد و در پهنهای از دریای عرب، خلیج فارس، دریای سرخ و شرق مدیترانه فعالیت میکند. جنگندههای اف-۳۵ و اف/ای-۱۸ آن در برد اهداف داخل ایران قرار دارند. بیش از دوازده جنگنده اف-۱۵ئی نیز به منطقه اعزام شدهاند. خدمه ناو جرالد آر. فورد نیز مأمور شدهاند از کارائیب راهی خاورمیانه شوند تا به کارزار فشار علیه ایران بپیوندند. بمبافکنهای دوربرد بی-۲ و سایر هواپیماهای مستقر در آمریکا در وضعیت آمادهباش بالاتری قرار گرفتهاند.
نشانههای دیگر آمادگی شامل انتقال هواپیماهای سوخترسان و شناسایی و نیز استقرار جنگندههای اخلالگر راداری ایای-۱۸ گراولر در منطقه است.
تحلیلگران یکی از شاخصهای مهم عملیات گسترده را جابهجایی زیردریاییهای حامل موشک بالستیک میدانند؛ زیردریاییهایی که میتوانند تا ۱۵۴ موشک تاماهاوک حمل کنند. تاکنون نشانهای از عبور چنین زیردریاییای از کانال سوئز مشاهده نشده است.
در کنار توان تهاجمی، سامانههای پاتریوت و تاد برای حفاظت از نیروها در برابر موشکهای کوتاه و میانبرد ایران اعزام شدهاند. فرماندهان بازنشسته میگویند سابقه ترامپ—از حمله به تأسیسات هستهای ایران در سال گذشته تا ترور قاسم سلیمانی در ۲۰۲۰—باعث شده رهبران ایران تهدیدهای او را جدی بگیرند.
در نتیجه، در حالی که دیپلماسی ادامه دارد، پنتاگون بهصورت موازی خود را برای بدترین سناریو آماده میکند؛ ترکیبی از بازدارندگی،
آمادگی دفاعی و نمایش قدرت که نشان میدهد تهدید نظامی هنوز از دستور کار خارج نشده است.