نشریه «کامان دریمز» با بررسی تهدیدهای آمریکا علیه ایران تاکید کرد که فشارهای خارجی نه مشکلات داخلی ایران را حل میکند و نه اهداف آمریکا را محقق میسازد. این تحلیل میگوید حمله نظامی علیه تهران، چه بهصورت جداگانه و چه مجموعاً، موجه نیست و تنها تنشها را افزایش میدهد.
نورنیوز-گروه بین الملل: آمریکا اکنون به دو دلیل در حال تولید تهدید علیه ایران است:
۱. تلاش برای منحرف کردن توجه از مشکلات سیاسی داخلی
۲. امکان ادعای دستیابی به دستاوردی در قبال ایران که بزرگتر یا بهتر از اقدامات دولتهای قبلی جلوه داده شود
اما چرا دلایل حمله آمریکا به ایران موجه نیستند:
ایرانیها میتوانند بین نارضایتیهای داخلی و تجاوز خارجی تمایز قائل شوند. حمله ناگهانی اسرائیل یا آمریکا نمیتواند خواست آنها را برآورده سازد.
این تصور که جمهوری اسلامی تنها با یک فشار کوچک دیگر فرو میپاشد، بارها مطرح شده اما به نتیجه نرسیده است.
اپوزیسیون ایران فاقد رهبری و ساختار منسجمی است که آماده بهدست گرفتن قدرت باشد؛ مشابه آنچه در انقلاب ۱۹۷۹ وجود داشت.
تغییر رژیم در ایران نمونهای کلاسیک از این است که باید مراقب بود چه آرزویی میکنید؛ زیرا نتیجه ممکن است آن چیزی نباشد که انتظار میرود.
تأکید بر تعهد دائمی ایران به عدم غنیسازی، در حالی که آمریکا پیشتر از توافق هستهای خارج شده، بهنوعی پذیرش این نکته است که ایران در پایبندی به تعهدات خود قابل اتکاتر از ایالات متحده بوده است.
ایران توان موشکی خود را یک بازدارنده حیاتی در برابر حملات موشکی و هوایی دشمنان میداند. تهران از موشکهایش بهعنوان ابزار بازدارندگی و در واکنش به حملات استفاده کرده است؛ از جمله پس از ترور سردار قاسم سلیمانی توسط آمریکا در سال ۲۰۲۰ و در پاسخ به حمله هوایی اسرائیل در ژوئن گذشته.
محدود کردن توان تلافیجویانه ایران، آزادی عمل بیشتری به اسرائیل -که بیش از هر کشور دیگری در منطقه جنگ آغاز کرده یا به دیگر کشورها حمله کرده است- میدهد تا بدون نگرانی از پاسخ متقابل، عملیات تهاجمی بیشتری انجام دهد. چنین وضعیتی لزوماً در راستای منافع آمریکا نیست.
گروههایی مانند حوثیها، حزبالله و حماس بازیگران مستقلی با دستورکارهای خاص خود هستند و صرفاً «نیروهای نیابتی» ایران محسوب نمیشوند. افزون بر این، حمایت ایران از برخی از این گروهها در واکنش به اقدامات دیگر کشورها شکل گرفته است؛ از جمله حمله عربستان به یمن یا اشغال لبنان توسط اسرائیل در سال ۱۹۸۲.
هیچیک از این مسائل، چه بهصورت جداگانه و چه در مجموع، دلیل موجهی برای جنگ محسوب نمیشود. حمله جدید آمریکا نهتنها کمکی به حل مشکلات نمیکند، بلکه آنها را تشدید خواهد کرد.