یک نویسنده و تحلیلگر برجسته ترکیهای از شکلگیری محور جدیدی در خاورمیانه خبر داد که با مشارکت ترکیه، عربستان سعودی و مصر، بهدنبال مقابله با پروژههای بیثباتساز و مهار راهبردهای رژیم صهیونیستی برای تغییر موازنه قدرت در منطقه است.
نورنیوز- گروه بین الملل: «ابراهیم قرهگُل» نویسنده و روزنامهنگار ترکیهای در یادداشتی در روزنامه «ینی شفق» با ترسیم نقشهای از یک منازعه ژئوپلیتیکی گسترده، اعلام کرد که ترکیه، عربستان سعودی و مصر طی سالهای اخیر با تلاشهایی سازمانیافته برای تحمیل یک محاصره راهبردی از جنوب مواجه بودهاند؛ تلاشی که از طریق بیثباتسازی کشورهای همجوار دنبال شده است.
به گفته این نویسنده، انفجار بحرانها در سوریه، یمن و سودان با استفاده از گروهها و شبهنظامیان، با حمایتهای منطقهای و تحت پوشش بینالمللی، بخشی از این پروژه بوده است.
قرهگُل تأکید میکند که ترکیه این طرح را در سوریه ناکام گذاشت، عربستان سعودی موفق شد معادله را در یمن تغییر دهد و مصر نیز اخیراً با ورود فعال به پرونده سودان، در مسیر مقابله با این روند قرار گرفته است؛ تحولی که به شکلگیری یک محور منطقهای جدید برای حفظ یکپارچگی کشورها و جلوگیری از تجزیه آنها انجامیده است.
وی در ادامه، این تحولات را به تلاش رژیم صهیونیستی برای سوق دادن آمریکا به سمت درگیری با ایران مرتبط می داند و تصریح میکند که تلآویو پس از ناکامی در چندین جبهه منطقهای، بهدنبال ایجاد «جبههای جایگزین» از طریق تضعیف یا تغییر ساختار حاکمیتی ایران است. به باور این تحلیلگر ترکیه ای، تضعیف ایران میتواند در مراحل بعدی به ابزاری علیه ترکیه و سایر کشورهای منطقه تبدیل شود.
قرهگُل معتقد است ائتلاف ترکیه، عربستان و مصر ـ با مشارکت احتمالی پاکستان ـ میتواند هسته اولیه یک «سپر منطقهای» را شکل دهد که قادر است موازنه قدرت در خاورمیانه را بازتنظیم کند و مانعی در برابر پروژههای تجزیهطلبانه باشد.
در بخش دیگری از این مقاله آمده است که هر سه کشور یادشده از جبهه جنوبی تحت فشار قرار گرفتهاند؛ بهطوری که در سوریه، بحران به پروژهای برای تجزیه این کشور و تهدید امنیت ملی ترکیه تبدیل شد؛ در یمن، تحولات به سمت ایجاد نفوذی جدید علیه امنیت عربستان (به دست امارات) سوق یافت و در سودان نیز تحولات پس از سقوط عمرالبشیر به جنگ داخلی و تهدید مستقیم امنیت مصر انجامید.
به گفته نویسنده، واکنشهای منطقهای در برابر این فشارها تعیینکننده بوده است؛ ترکیه با عملیاتهای نظامی خود مانع سرایت آشوب به مرزهایش شد، عربستان با تصمیمات راهبردی کنترل مسیر سیاسی یمن را به دست گرفت و مصر نیز با هماهنگی ترکیه و عربستان برای حفاظت از منافع خود در سودان وارد عمل شد.
قرهگُل همچنین به شکلگیری جبهه مشترک ترکیه و عربستان برای مقابله با پروژه «سومالیلند» ـ که مورد شناسایی رژیم صهیونیستی قرار گرفته ـ اشاره کرد و پیوستن مصر به این محور را عاملی تقویتکننده در برابر تهدیدات امنیتی مشترک دانست.
به باور او، سفرهای اخیر «رجب طیب اردوغان» رئیس جمهور ترکیه به عربستان و مصر نقطه عطفی تاریخی در بازآرایی ائتلافهای منطقهای به شمار میرود.
ابراهیم قره گل در پایان تأکید میکند که محور ترکیه، عربستان، مصر و پاکستان میتواند گام نخست در شکلگیری یک «کمربند بزرگ منطقهای» باشد؛ کمربندی که ضمن ایجاد سپر دفاعی مشترک، از فروپاشی کشورها جلوگیری کند و زمینهساز ثبات، همکاری و افقهای تازهای از صلح و توسعه در خاورمیانه شود.