افزایش فروش تسلیحات آمریکا به رژیم صهیونیستی و استقرار ناوهای نظامی در آبهای اراضی اشغالی، نه نشانه قدرت بلکه بازتابی از بحران فرسایشی تلآویو و بخشی از جنگ ادراکی واشنگتن علیه ایران، محور مقاومت و افکار عمومی منطقه است.
نورنیوز-گروه بینالملل: اعلام فروش بیش از ۶.۵ میلیارد دلار تسلیحات جدید آمریکا به رژیم صهیونیستی در کنار حضور ناو ضد موشکی نیروی دریایی این کشور در بندر ایلات، بیش از آنکه قدرتنمایی اسرائیل باشد، نشانهای آشکار از ناتوانی ساختاری این رژیم است. تجربه دو سال نسلکشی، شکست در تحقق اهداف غزه و ناکامی در جنگ ۱۲روزه نشان داد که تلآویو بدون حمایت مستقیم آمریکا و برخی کشورهای اروپایی، فاقد توان بقاست. در چنین شرایطی، آمریکا ناچار به تزریق کمکهای نظامی برای جلوگیری از فروپاشی روانی و امنیتی این رژیم شده است؛ اقدامی که همزمان با بحران داخلی ترامپ و نیاز او به حمایت لابیهای صهیونیستی معنا مییابد.
شورای صلح؛ پوششی برای استمرار کشتار
ادعای آمریکا مبنی بر تلاش برای پایان دادن به جنگ غزه از طریق «شورای صلح» در تضاد کامل با واقعیت میدانی است. شواهد نشان میدهد این سازوکار نه برای توقف جنگ، بلکه برای اجرای اهداف محققنشده صهیونیستها از جمله خلع سلاح حماس و تثبیت سلطه بر غزه طراحی شده است. ارسال تسلیحات جدید و خرید زمان برای بازسازی توان نظامی رژیم صهیونیستی، عملاً زمینهساز دور جدیدی از کشتار در فلسطین و منطقه خواهد بود؛ روندی که ضرورت هوشیاری افکار عمومی جهانی را دوچندان میکند.
جنگ ادراکی آمریکا علیه ایران و منطقه
تحرکات نظامی و رسانهای اخیر آمریکا نشاندهنده آغاز یک جنگ ادراکی سازمانیافته علیه ایران است. واشنگتن با بزرگنمایی تحرکات دریایی، فضاسازی رسانهای هالیوودی و القای ابهام میان جنگ و مذاکره، میکوشد ایران را به پذیرش زیادهخواهیهای خود وادار کند. همزمان، فروش بستههای تسلیحاتی چند میلیارد دلاری به اسرائیل و عربستان، بخشی از همین پازل فشار روانی و اقتصادی است. با این حال، اقتدار نیروهای مسلح ایران و پیامهای روشن مقامات سیاسی و نظامی، این معادله طراحیشده را با چالش جدی مواجه کرده است.
رسوایی مدعیان حقوق بشر در نظم جهانی
تقویت نظامی رژیم صهیونیستی از سوی آمریکا، در عمل حمایت مستقیم از تروریسم دولتی رژیمی است که پرونده آن در دادگاه لاهه مفتوح است. سکوت سازمان ملل و کشورهای غربی مدعی حقوق بشر در برابر این اقدامات، رسوایی تازهای در کارنامه آنان رقم زده است. اروپا که همزمان با پروندهسازی علیه ایران، جنایات صهیونیستها را نادیده میگیرد، نهتنها صلاحیت موعظه حقوق بشری ندارد، بلکه به دلیل مشارکت در جنایت علیه بشریت باید پاسخگو باشد. این دوگانگیها نشان میدهد ادعای استقلال اروپا در نظم نوین جهانی، توهمی بیش نیست.