یک تصمیم بینالمللی برای نجات جان انسانها از آلودگی هوا، به طور ناخواسته باعث شده صخره مرجانی گرِیت بَرییِر ریف (Great Barrier Reef) در استرالیا سریعتر نابود شود. محققان میگویند کاهش آلایندههای کشتیها هوای اقیانوس را پاکتر کرده، اما گرمایش آب را نیز افزایش داده است.
نورنیوز- گروه اجتماعی: وبگاه فیز در گزارشی آورده است: سالها کشتیها با سوزاندن سوختِ حاوی گوگرد، هوای اطراف بنادر و اقیانوسها را آلوده میکردند. این آلودگی برای انسانها مضر بود و باعث مشکلات تنفسی میشد؛ اما این ذرات آلوده یک خاصیت غیرمنتظره هم داشتند: آنها مانند یک سایبان خنککننده عمل میکردند و با بازتابیدن بخشی از نور خورشید به فضا، از گرم شدن بیش از حد آب دریا جلوگیری میکردند.
یک تصمیم جهانی و نتیجه عجیب آن
در سال ۲۰۲۰ میلادی، سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) با محدودکردن شدید سوخت گوگردی کشتیها، آلایندههای آنها را تا ۸۰ درصد کاهش داد. این تصمیم برای حفاظت از سلامت انسانها یک موفقیت بزرگ بود.
اما با پاکشدن هوا، این سایبان طبیعی نیز از بین رفت و نور خورشید با شدت بیشتری به سطح اقیانوسها رسید. این مساله باعث شتابگرفتن روند گرمایش آبها در سراسر جهان شده است.
ضربه مهلک به صخرههای مرجانی
صخرههای مرجانی به افزایش دما بسیار حساس هستند. وقتی آب بیش از حد گرم شود، مرجانها دچار پدیده سفیدشدگی میشوند و میمیرند.
پژوهش جدیدی که در مجله کامیونیکِیشِنز ارث اَند اینوایرنمِنت/ Communications Earth & Environment منتشر شده، نشان میدهد کاهش آلایندههای کشتیها بهطور میانگین باعث شده آب در منطقه گرِیت بَرییِر ریف (Great Barrier Reef) حدود ۰.۱۵ درجه سانتیگراد گرمتر شود. این افزایش دما، شدت سفیدشدگی مرجانها را تا ۱۰ درصد افزایش داده است.
چرا صخرههای مرجانی اینقدر مهم هستند؟
صخره مرجانی بزرگ تنها یک جاذبه گردشگری زیبا نیست، بلکه یک زیستبوم (اکوسیستم) حیاتی برای کل کره زمین محسوب میشود. این صخره که از فضا هم دیده میشود، میزبان تنوع بینظیری از حیات دریایی است و بهعنوان یک موجشکن طبیعی، از خطوط ساحلی در برابر طوفانها محافظت میکند. از نظر اقتصادی نیز، گردشگری و ماهیگیری مرتبط با آن، زندگی هزاران نفر را تأمین میکند. به همین دلیل، هرگونه آسیب به این زیستبوم حساس، تبعات گستردهای برای محیطزیست و انسانها در سراسر جهان خواهد داشت.
راهحل: یک فناوری جالب و آیندهنگرانه
دانشمندان در حال کار روی یک راهحل مهندسی برای خنککردن موقت آب هستند: فناوری روشنسازی ابرها با آب دریا (Marine Cloud Brightening).
در این روش، با پاشیدن ذرات ریز نمک دریایی به هوا، ابرها را روشنتر و بازتابندهتر میکنند تا مانند همان سایبان قبلی، نور خورشید را منعکس کنند.
این فناوری میتواند مانند یک مُسکن، به صخرهها فرصت دهد تا خود را با شرایط جدید وفق دهند یا تا زمانی که جهان، انتشار گازهای گلخانهای را کاهش دهد، زنده بمانند.
نتیجهگیری: یک انتخاب دشوار
این مطالعه به ما یادآوری میکند که سیاره ما یک سامانه پیچیده است و حل یک مشکل گاهی مشکل دیگری ایجاد میکند. هیچکس نمیگوید باید به آلودگی هوا بازگردیم. پیام اصلی این است که باید همزمان
هم از هوای پاک محافظت کنیم؛
هم با سرعت هرچه بیشتر انتشار گازهای گلخانهای را متوقف کنیم؛
و هم روی راهحلهای نوآورانه برای نجات زیستبومهای حساس سرمایهگذاری کنیم.