اتحادیه اروپا ممنوعیت کامل واردات گاز روسیه تا 2027 را تصویب کرد. این اقدام در آستانه مذاکرات صلح ابوظبی، نه تنها شکاف درونی اتحادیه را عمیقتر میکند، بلکه وابستگی اروپا به آمریکا را افزایش داده و در نهایت به زوال استقلال استراتژیک آن میانجامد.
نورنیوز-گروه بینالملل: تصویب ممنوعیت کامل واردات گاز روسیه تا ۲۰۲۷ توسط اتحادیه اروپا در بحبوحه مذاکرات سهجانبه صلح در ابوظبی، بیش از آنکه نشانهای از عزم جدی برای قطع وابستگی باشد، حرکتی نمایشی و توخالی به نظر میرسد. این تصمیم، که با مخالفت کشورهایی مانند مجارستان و اسلواکی مواجه شده، پیش از فشار بر روسیه، شکافهای عمیق درونی اتحادیه اروپا را آشکار میسازد. تناقض در رفتار اروپا—ادعای صلحطلبی از یک سو و تشدید تحریمها از سوی دیگر—موجب تضعیف اعتبار آن به عنوان یک بازیگر مستقل و قابل اعتماد در معادلات جهانی شده است.
باجدهی استراتژیک و وابستگی مضاعف
حقیقت پشت این تصمیم، نه استقلالطلبی، که نوعی "باجدهی استراتژیک" به واشنگتن است. اروپا با قطع دسترسی به منابع ارزانقیمت انرژی روسیه، خود را ناگزیر به وابستگی بیشتر به واردات گاز طبیعی مایع (LNG) آمریکا با قیمتهای چهاربرابری میکند. این وابستگی اقتصادی، اهرم فشار سیاسی آمریکا بر مسائلی مانند گرینلند را افزایش میدهد. به عبارت دیگر، بروکسل استقلال انرژی خود را قربانی میکند تا حمایت سیاسی واشنگتن را حفظ نماید، حرکتی که دبیرکل ناتو نیز به ضعف ذاتی امنیت اروپا بدون آمریکا اذعان کرده است.
بیتاثیری بر روسیه و تقویت شرق
در حالی که اروپا سعی در منزوی کردن مسکو دارد، آمارها حکایت از شکست این استراتژی دارد. روسیه بهسرعت خلا بازار اروپا را با تقویت همکاریهای شرقی پر کرده است. افزایش ۱۱۴.۶ درصدی صادرات LNG به چین در دسامبر ۲۰۲۵ و تعمیق مناسبات انرژی با هند و بلوکهایی مانند بریکس و سازمان همکاری شانگهای، نشان میدهد که طراحی تحریمی اروپا نتوانسته جریان درآمدی یا اتحادهای استراتژیک کرملین را مختل کند. این امر نه تنها فشار بر روسیه را خنثی میکند، بلکه به همگرایی کشورهای طرفدار "نظم نوین جهانی" شتاب میبخشد.
خودکشی استراتژیک و افول رویای اروپا
نتیجه نهایی این چرخه، یک "خودکشی استراتژیک" برای اروپاست. این قاره با دوری از یک منبع انرژی مطمئن و مقرونبهصرفه، خود را در دام وابستگی پرهزینهتر و بیثباتتر به متحدی گرفتار میکند که منافعش همیشه همسو با بروکسل نیست. این روند، بهجای نمایش قدرت، شتابدهنده زوال اقتصادی، تشدید بحرانهای داخلی و نهایتاً محو شدن رویای یک "اروپای مستقل و قدرتمند" در صحنه جهانی است. اقدام اخیر نه ضربهای به روسیه، که گامی بلند به سوی حاشیهنشینی خود اتحادیه اروپا محسوب میشود.