نورنیوز بررسی کرد؛

فرار به جلوی شورای امنیت ملی آمریکا/ نسبت معکوس بولتون و دیپلماسی!

باید توجه داشت که این دولتمردان آمریکایی بودند که با خروج از یک توافق رسمی بین المللی و دارای پشتوانه ای حقوقی به نام سند برجام و قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل متحد، به دیپلماسی پشت پا زدند.

بولتون

نورنیوز ـ گروه سیاسی: اخیرا «گرت مارکیز» سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا در سخنانی که بر آمده از سیاست خارجی نامتوازن و غیر منطقی دولت ترامپ است، گفته ایران باید برنامه هسته‌ای خود را متوقف کرده و دیپلماسی را با دیپلماسی پاسخ دهد!
مارکیز در این باره اظهار کرده است: «ایران همچنان در حال تهدید است که با افزایش ذخایر اورانیوم خود، زمان بندی گریز هسته‌ای خود را کاهش خواهد داد و اورانیوم را نیز در سطوح بالاتری غنی خواهد کرد. ایران باید هم اکنون برنامه هسته‌ای خود را متوقف کرده و به دیپلماسی رئیس جمهور (ترامپ) با دیپلماسی و نه ترور پاسخ دهد.»
در خصوص اظهارات سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا نکاتی وجود دارد که نمی توان به سادگی از کنار آنها گذشت:
نخست اینکه؛ فرار به جلوی گرت مارکیز و دیگر مقامات وابسته به جان بولتون مشاور امنیت ملی آمریکا در خصوص ایران، برخاسته از فشار شدیدی است که در فضای داخلی ایالات متحده بر روی آنها وجود دارد.
طی هفته های اخیر بیشتر رسانه های آمریکایی (حتی رسانه هایی که به طیف سنتی حزب جمهوریخواه تعلق دارند)، از جان بولتون به عنوان سیاستمداری ناموفق و هزینه ساز در حوزه سیاست خارجی آمریکا یاد کرده اند. بنابراین، در وهله اول باید فشارهای داخلی وارده بر شورای امنیت ملی آمریکا را بابت هزینه ساز و بی نتیجه بودن سیاستهای ضد ایرانی بولتون مدنظر قرار داد.
آنچه مسلم است اینکه برجام، نتیجه کنش فعال ایران در دیپلماسی است. به عبارت بهتر؛ جمهوری اسلامی ایران با وجود دروغ بودن ادعای واشنگتن و متحدان آن مبنی بر حرکت کشورمان به سمت ساخت سلاح هسته ای، درهای دیپلماسی را بر روی آنها نبست و در نهایت به توافق جامع هسته ای با اعضای ۱+۵ دست یافت.
از سوی دیگر؛ آژانس بین المللی انرژی اتمی، تعهد ایران به نتیجه دیپلماسی را بیش از ۱۵ بار تایید کرده است. با همه این اوصاف، ترامپ با هدایت افرادی مانند جان بولتون، مایک پمپئو و نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی با نادیده گرفتن دیپلماسی از برجام خارج شد، اما با این حال، ایران با وجود محروم شدن از منافع برجام، یک سال، صبورانه پنجره دیپلماسی را باز نگه داشت.
نکته آنکه؛ دیپلماسی، هنر تامین منافع جمعی است و مسیر یک طرفه (به گونه ای که ایران به تنها طرف متعهد در این معامله تبدیل شود) قابل استمرار نخواهد بود. بنابراین، کاهش مرحله ای تعهدات ایران در چارچوب بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام و در واکنش به پشت پا زدن آمریکا به یک فرآیند جمعی دیپلماتیک، صورت می پذیرد و قطعا تا زمان احقاق کامل حقوق مردم ایران نیز ادامه خواهد داشت.
پس باید توجه داشت که این دولتمردان آمریکایی بودند که با خروج از یک توافق رسمی بین المللی و دارای پشتوانه ای حقوقی به نام سند برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد، به دیپلماسی پشت پا زدند.
آمریکا به عنوان طرفی که تروریسم اقتصادی و تهدید را جایگزین تعهد به دیپلماسی کرده، تا زمانی که به برجام بازنگشته، رفتار خسارت بار خود را جبران نکند و تحریمهای یکجانبه و غیرقانونی را لغو ننماید، شایستگی اظهار نظر در مورد دیپلماسی را ندارد. قاعده ای که در خصوص اعضای شورای امنیت ملی آمریکا نیز صادق است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *